နိုင္ငံတကာနွင့္ ျပည္တြင္းသတင္း၊ နည္းပညာ၊ ေဆာ့ဝဲလ္ႏွင့္ ဗဟုသုတမ်ား

အားေပးၾကတဲ့မိတ္ေဆြမ်ား

Showing posts with label သတင္း-ေဆာင္းပါး. Show all posts
Showing posts with label သတင္း-ေဆာင္းပါး. Show all posts

Sunday, May 21, 2017

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အမႈိက္ေတြကုိ ဘယ္လုိ ထိန္းသိမ္းေနသလဲ




လူဦးေရ ၈ သန္း နီးပါး ေလာက္ ေနေန ၾကတဲ့ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ထဲမွာ တေန႔ တေန႔ အမိႈက္ တန္ခ်ိန္ ၄၅၀၀ ကေန ၅၀၀၀ ၾကားမွာ ထြက္ေန ပါတယ္။

ရန္ကုန္ ၿမိ့ဳရဲ့ လမ္းေတြ ေပၚမွာ သန္႔ရွင္းေရး ဝန္ထမ္းေပါင္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္ဟာ သန္႔ရွင္းေရး အလုပ္ေတြကို လုပ္ေန ၾကတယ္။

ဒါေပမယ့္ လမ္းေပၚမွာ စည္းကမ္းမဲ့ အမိႈက္ စြန္႔ပစ္ တာေတြနဲ႔ ေနာက္ေဖး လမ္းၾကား ေတြမွာ ပစ္စလတ္ခတ္ ပစ္ေန တာေတြ ကေတာ့ ရွိေန တုန္းပါပဲ။

တေန႔ကို တန္ခ်ိန္ ၅၀၀၀ ေလာက္ ထြက္ေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အမိႈက္ေတြကိုု ဘယ္လိုု သိမ္းေန သလဲ ဆိုတာကို ႐ုပ္သံဖုိင္မွာ ေတြ႔ျမင္ နိုင္ပါတယ္။



From : ဒီဗြီဘီ by ရဲ၀င့္သူ

Originally published at - http://burmese.dvb.no/archives/207559

Read More »

Thursday, May 18, 2017

တဲစုတ္ေလးထဲက ေျမႀကီးေပၚမွာ သင္ၾကားေနရတဲ့ ေတာင္ေပၚေဒသ ပညာေရး


ဆရာမ ၂ ေယာက္၊ ေက်ာင္းသား ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္နဲ႔ ထရံမိုး ထားၿပီး ေဘး အကာ အရံ မရွိ၊ ထိုင္ခံု မရွိ၊ ေက်ာက္သင္ပုန္း တလံုး၊ ၁၆ ေပ ဝန္းက်င္ခန္႔ အခန္းမွာ ေျမႀကီးေပၚ ထိုင္ၿပီး စာသင္ေက်ာင္း တက္ဖူး ပါသလား။

ေက်ာင္းသား ဆုေပးပြဲ ဒါမွ မဟုတ္ ေက်ာင္းသားမ်ား စံုညီပြဲ၊ ကုိယ့္ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္း အသင္း ၾကားမွာေရာ အဲဒီလို ေက်ာင္းမ်ဳိး ဘယ္သူမ်ား တက္ဖူး ၾက ပါသလဲ။

စာေရးသူေတာင္မွ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အားနည္းခဲ့တဲ့ ေတာင္ေပၚေဒသ ေက်းရြာကေန ေမြးဖြား လာခဲ့ေပမယ့္ ဒီေလာက္ထိ ဆိုးဝါးလွတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းမွာ မသင္ခဲ့ ရဖူးပါ။

စာေရးသူ ဘဝမွာ တခါသာ ျမင္ဖူးတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေလး တေက်ာင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။



ခရီးအကြာအေဝးက ၈၃ မိုင္။ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း လား႐ႈိးကေန ထိုခရီးကုိ စတင္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ မိုးေတြ တဖြဲဖြဲက်လို႔ ကားထဲက အဲကြန္းပိတ္ထားၿပီး အေႏြးထည္ေလးနဲ႔ ေကြးေနရတယ္။

လမ္းကက်ဥ္းၿပီး တလမ္းေမာင္းေလာက္သာ ရွိတဲ့အတြက္ တစီးနဲ႔တစီး ေရွာင္ရင္း လမ္းေဘးထိ ဖယ္ေပးရတယ္။ မိုးရြာရင္ လမ္းေခ်ာ္ၿပီး ကားေတြ မၾကာခဏ ေမွာက္ေနတဲ့ အတြက္ ကားကို ညင္ညင္ သာသာေလး ေမာင္းသြား ရပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ တရြာၿပီး တရြာ ေက်ာ္လာတယ္။ အခ်ိန္ ၂ နာရီေက်ာ္ေတာ့ ရာသီဥတုကလည္း သာယာစျပဳလာၿပီ။ မွန္ကို ဖြင့္ၿပီး ေလညင္းေလးေတြ ခံစားၾကည့္ရင္းနဲ႔ သီခ်င္းေလး နားေထာင္ရင္း ခရီးကို ဆက္ေနတယ္။

ခုသြားရမယ့္ ခရီးက စာသင္ေက်ာင္း မရွိတဲ့ ေက်းရြာတရြာ။ အလႉရွင္ကေတာ့ ရန္ကုန္က မသီတာအုန္း ဆိုသည့္ အလႉ႔ဒါယိကာမ။ ေက်ာင္းလႉရန္ စာသင္ ေက်ာင္း အတြက္ လိုအပ္တာေတြကို က်ေနာ္တို႔ သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈေပးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

သြားရင္း ခရီးက တဝက္က်ဳိး ေက်ာ္ေနၿပီ။ ေတာင္ကုန္းေပၚ တက္ရတဲ့အတြက္ လမ္းကလည္း ေကြးေကာက္လြန္းလွပါတယ္။ ကားအရွိန္လြန္လို႔ တခ်က္မွား သြားရင္ျဖင့္ ေတာင္ေအာက္ထိ ေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ေတာင္ကုန္းေတြ ေက်ာ္လို႔ ထင္း႐ႉးပင္ေတြ စတင္ျမင္ေနရပါၿပီ။

လမ္းေဘးမွာ ထင္း႐ႉးကို ေရွ႕မွာခ်ၿပီး ထိုင္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ စတင္ျမင္လာပါၿပီ။ သူတို႔ ဘာမ်ားလုပ္ေနၾကပါလိမ့္။ အက်ဳိးအေၾကာင္း သိရေအာင္လို႔ ကားကို လမ္းေဘး ခဏရပ္ၿပီး စပ္စုမိပါတယ္။ ထင္း႐ႉး ၂ စည္း၊ ၃ စည္းနဲ႔ ေရွ႕မွာခ်ၿပီး ဘာလုပ္ေနလဲေပါ့။

အဲဒီေနရာမွာ သားအဖ ၂ ေယာက္။ ေရွ႕တြင္ ထင္း႐ႉးစည္းခ်ၿပီး ထိုင္ေနပါတယ္။ အေဖကေတာ့ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ဝန္းက်င္၊ ကေလးကေတာ့ ၁၀ ႏွစ္ဝန္း က်င္။ လူမ်ဳိးကေတာ့ ပေလာင္လူမ်ဳိး။ သူတို႔က ထင္း႐ႉးခုတ္ၿပီး လမ္းေဘးထိုင္ၿပီး ကားသမားေတြဆီ ေရာင္းေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္အားျဖင့္ ၁၂ နာရီ ေက်ာ္ၿပီမို႔ ထမင္းေရာ စားၿပီးၿပီလား ေမးေတာ့ စားၿပီးသြားၿပီတဲ့။ ဘာဟင္းစားလဲ ေမးေတာ့ ဆားနဲ႔ စားတယ္ဆိုၿပီး ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ ေျဖပါတယ္။ ထမင္းကိုလည္း ျပည္အလိုက္သာ ဝယ္ၿပီး ၁ ျပည္ကို ၁၅၀၀ က်ပ္လို႔ သူက ရွင္္းျပတယ္။

ထင္း႐ႉးကလည္း မေရာင္းတတ္။ ၁ စည္း ဘယ္ေလာက္လဲ ေမးေတာ့ ၃ ေထာင္တဲ့။ ေစ်းမႀကီးဘူးလား ေျပာေတာ့ ‘မဟုတ္ဘူး၊ ၂ ေထာင္ထဲပါ’လို႔ ကေလး အေဖက ခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေျပာရွာပါတယ္။ ကေလးကလည္း ၁၀ ႏွစ္ဝန္းက်င္ခန္႔ ရွိေပမယ့္ ေက်ာင္းကေတာ့ သူငယ္တန္း တက္ေနတုန္းလို႔ ေျပာပါတယ္။

စာေရးသူ ဘဝမွာ တခါသာ ႀကံဳဖူးခဲ့တဲ့ အျဖစ္္အပ်က္။ ဘဝေတြကလည္း ထမင္းကုိေတာင္ ဆားနဲ႔စားရတဲ့ဘဝ ဆိုးဝါးလြန္းပါလားဆိုၿပီး မ်က္ရည္ မထြက္ေအာင္ ထိန္းၿပီး ခရီးကို ဆက္ထြက္ ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ လမ္းခရီးတခု အေရာက္မွာလည္း အသက္ ၄၀ ေက်ာ္အရြယ္ရွိတဲ့ အန္တီ ၅ ေယာက္ဟာ ဆန္ကို ေက်ာပိုးၿပီး မိုင္းရယ္ၿမိဳ႕ကေန သူတို႔ရြာကို ကားလမ္းမေဘးႀကီးကေန ေျခက်င္ ေလၽွာက္လာၾကပါတယ္။ ကားေပၚမွာ ပါလာတဲ့ မုန္႔ေတြကို သူတို႔ေဝေပးဖုိ႔ ကားကို ရပ္ၿပီး စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

သူတို႔ဘဝကလည္း မထူးျခားနား သူတို႔ကေလးေတြကေတာ့ ရြာမွာ က်န္ေနခဲ့တယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ဆန္ ၃၊ ၄ ျပည္ဝယ္ဖို႔ တေန႔လံုး ေတာင္ေပၚကေန မိုင္းရယ္အထိ ဆင္းဝယ္ရတာတဲ့။ ေယာက်္ားျဖစ္သူေတြကလည္္း ဘိန္းစားသမားဘဝမို႔ သံုးစားမရေတာ့ပါဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ မုန္႔ေဝေပးၿပီးေတာ့ သူတို႔ကလည္္း ေမာေမာနဲ႔ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၿပီး က်ေနာ္တို႔ ခရီးကို ဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။



အခ်ိန္အားျဖင့္ ညေန ၃ နာရီ။ တန္႔ယန္းၿမိဳ႕နယ္ မိုင္းတြမ္အုပ္စုကို ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီမိုင္းတြမ္ကေန ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္မယ့္ေနရာကို သြားဖို႔ ခရီးၾကမ္း ထပ္သြားရဦးမွာမို႔ ကားေပၚမွာ ေသခ်ာကိုုင္ထားဖို႔၊ အဲဒီရြာကို လိုက္ပို႔ေပးမယ္လို႔ ကိုမိုင္းမိုင္းက ေျပာပါတယ္။

အဲဒီမိုင္းတြမ္လမ္းခြဲကေန ေက်ာင္းဖြင့္မယ့္ရြာကို ခရီးစတင္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္ကေတာ့ ၂ မိုင္ေက်ာ္ေက်ာ္။ လမ္းခရီးက ဆိုးဝါးလြန္းတဲ့အတြက္ ၁ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေမာင္းရမယ္။ ပါဂ်ဲ႐ိုး၊ sufe တို႔လို ျမင့္တဲ့ကား မဟုတ္ရင္ သာမန္ကားေတြ တက္ေရာက္ႏိုင္မည္ မဟုတ္။

ခရီးကို ထပ္မံစတင္ပါတယ္။ ဖုန္ေတြလည္း တေထာင္းေထာင္း။ ကားေနာက္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ လမ္းေတာင္ မျမင္ရေတာ့ပါ။ ေတာင္ေပၚလမ္း စတင္ပါၿပီ။ ခ်ဳိင့္ေတြလည္း ေပါ၊ လမ္းက ေျမႀကီးလမ္း။ တခါ တခါ ခ်ဳိင့္အႀကီးႀကီး မျမင္မိလို႔ သြားမိရင္ ကားေပၚက လက္ကိုင္နဲ႔ ေခါင္းကို ေဆာင့္မိတယ္။ တခါေဆာင့္မိလို႔လည္ ေခါင္းမွာ ေပါက္တဲ့ ဘုဟာ အမွတ္တရ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

လက္ဖက္ပင္ေတြ၊ လယ္ခင္းေတြ ေတြ႔ရလို႔လည္း မၾကည့္အား။ လမ္းကိုသာ အာ႐ံုစုိက္ေနရတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လို ကိုင္ရမလဲ၊ ဘယ္လို ထိန္းမလဲ၊ ေခါင္းထဲမွာ အဲဒီအတြကမထြက္ တျဖည္းျဖည္းရြာကို လွမ္းျမင္ေနရပါၿပီ။ ရြာကလည္း တကယ္ေတာင္ေပၚထိပ္မွာ။ ကားတက္လို႔ရပါမလား စုိးရိမ္စိတ္ကလည္း ေပၚလာတယ္။ တက္ရင္းတက္ရင္း လက္္ဖက္ခူးျပန္လာတဲ့ ရြာသားေတြ ေတြ႔ေနရပါၿပီိ။

ကေလးေတြေရာ ဟုိးေပါက္စနေတြေရာ လူႀကီးေတြေရာ စံုလို႔ သူတို႔ခဗ်ား ကားမျမင္ဖူလို႔ ထင္ပါရဲ႕။ ၾကည့္ေနလိုက္ ၾကတာ။ ကားေပၚပါလာတဲ့ ခ်ဳိခ်ဥ္ေတြ မုန္႔ေတြကို ေဝေပးလို႔ သူ႔တို႔ခဗ်ားလည္း ဝမ္းသာမဆံုးေပ်ာ္ေနလိုက္ ၾကတယ္။ စိတ္ထဲလည္း ၾကည့္ႏူးမိပါရဲ႕။ တက္ရင္း ႏြားလွည္းနဲ႔ သြားတိုးမိေတာ့လည္း တစ္လမ္းေမာင္းဆိုေတာ့ သူေနာက္မွာပဲ ေမ်ာလိုက္ေနရတယ္။

သြားရင္း ရြာထဲ ေတာင္ေပၚလက္ဖက္ၿခံထဲ တက္ရင္း ရြာထဲစဝင္ပါၿပီ။ ထိုရြာနာမည္က ဖာလိုင္းေက်းရြာ။ တန္႔ယန္းၿမိဳ႕နယ္ မိုင္းတြမ္အုပ္စု။ ရြာထဲေရာက္ေတာ့ ကေလးလူငယ္ လူႀကီးေတြလည္း ေျပးၿပီး စုေနၾကပါတယ္။ ကားလာရင္ မုန္႔ေတြေဝလိမ့္မယ္လို႔ သူတို႔ ႀကိဳတင္တြက္ထားတဲ့အတြက္ လာေရာက္စုၿပံဳတာလို႔ လိုက္ပို႔ေပးတဲ့ ကိုမိုင္းမိုင္းက ၿပံဳးရင္းေျပာျပတယ္။ ရြာရဲ႕တည္ေဆာက္ပံုကေတာ့ အံမခန္းပဲ။ ေတာင္ေဇာင္းမွာ တကယ့္ေတာင္ေဇာင္း။ ကားကိုရပ္လိုက္ၿပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရြာသူႀကီးက ကေလးေတြ စာသင္ေက်ာင္းနားေလးမွာ သြားစုၾကပါလို႔ ပေလာင္လိုေအာ္ေတာ့ ကေလးေတြလည္း အေျပးအလႊား ေျပးသြားၾကတယ္။

ကားရပ္တဲ့ေနရာနဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းက ဟိုဘက္ေတာင္ ဒီဘက္ေတာင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျမင္ေနရတယ္။ ဇရပ္စုတ္ေလးတစ္ခုနဲ႔ ေက်ာင္းသစ္ေဆာက္ရန္ ေျမေတြ ထြန္ထားသည့္ေနရာ။ အခ်ိန္လည္း ေမွာင္ေနၿပီမို႔ အခ်ိန္မဆြဲေတာ့ဘဲ စာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္မည့္ေနရာကို သြားၾကည့္ပါတယ္။

ကေလးေတြကို မုန္႔၊ ခ်ဳိခ်ဥ္ေဝေၾကြးရင္းနဲ႔ေပါ။ ထိုေနရာမွာ ဇရပ္စုတ္တစ္ခု အကာမပါ အမိုးထရံမိုးေတြ ခံုမရွိ။ အက်ယ္အဝန္းအားျဖင့္ ၁၆ေပခန္႔ စာသင္ ပုန္းလည္း မေတြ႔။ စပ္စုခ်င္လို႔ ဒါဘာလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ မႏွစ္ကတက္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းတဲ့။

အမေလး…… ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔သားအားလံုး အံၾသသြားတယ္။ ေအာ္…သူတို႔ပညာေရးကလည္း မလြယ္ပါလား။ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၅၀ေက်ာ္နဲ႔ ဒီစာသင္ေက်ာင္း ဘယ္လိုမ်ား သင္ေနၾကပါလိမ့္ စဥ္းစားလို႔မထြက္။

အဲရြာက ဆရာမႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ အဲဆရာမ၂ေယာက္ကလည္း အစိုးရက ခ်ေပးထားသည့္ ဆရာမမဟုတ္။ တအာင္းသံဃာေတြဦးစီးၿပီး ၉တန္း ေအာင္တဲ့ လူငယ္ေတြကို သင္တန္းေပး မုန္႔ဖုိးေပးၿပီး လုပ္ခိုင္းထားသည့္ ဆရာမ။ ေက်ာင္းဖြင့္္ဖူးတာ တစ္ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတဲ့ အတြက္ ကေလးေတြအားလံုး သူငယ္တန္းပဲ ျဖစ္ေန ပါတယ္။

ကေလးေတြကမႈ စာသင္ေက်ာင္းသစ္ရေတာ့မွာမို႔ ဝမ္းသာပိတိအၿပံဳးေတြ ျမင္ေနရတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ပညာေရးမွာ သူတို႔က သိပ္စိတ္ဝင္စားၾကတာမဟုတ္ပါ။ အခ်ဳိ႕ကမူ သူငယ္တန္းၿပီးေတာ့လည္း ေအဘီစီ မတက္ၾကေသးပါ။ ကေလးမိဘေတြလည္း ပညာေရးကို လိုလားပံုမေပၚ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပညာေရး ထက္ စားဝတ္ေနေရး ဟာ သူတို႔အတြက္ ပိုအေရးႀကီးတယ္လို႔ ခံယူထားပံုရပါတယ္။

အဲဖာလိုင္းရြာကလည္း အလြန္ဆင္းရဲၾကတယ္။ မည္သူကမွလည္း အဲရြာသားေတြကို အယံုအၾကည္မရွိ။ ေက်ာင္းေဆာက္ဖုိ႔ လက္သမားေတြကို သြားေခၚခိုင္းတာေတာင္ လက္သမားေတြက အဲရြာဆို လာမလုပ္ေပးဖူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ရြာသားေတြလည္း ဘာပညာမွ မတက္။ ပေလာင္စကားနဲ႔ ရွမ္းမပီတပီကလြဲၿပီး ဘာစကားမွ မေျပာတတ္။ လက္ဖက္ခူးမယ္။ လက္ဖက္ရာသီၿပီးရင္ ဘိန္းစိုက္မယ္။ ဒါဟာ သူတို႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘဝလို႔ ေျပာပါတယ္။

ဘိန္းခ်ိန္ေရာက္မွ လာရင္ ဘိန္းေတြကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ထည့္ေပးလို႔ရတယ္လို႔ အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္က ဝမ္းသာအားရ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေျပာေနပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္က လက္ေဆာင္ေပးစရာမရွိလို႔ ဘိန္းစိုက္ခ်ိန္မွာ လာေရာက္ဖို႔ သူက ဖိတ္ေခၚေနပါတယ္။ ဘိန္းစိုက္ဖို႔ အရင္းအႏွီး ၅သိန္း ထည့္ေပးရင္ အားလံုးလုပ္ေပးၿပီး ေတာ့ ၁ဝသိန္း ျပန္ေပးမယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ ဘိန္းစိုက္ၾကေသာ္လည္း ပညာမတက္ေတာ့ ခ်မ္းသာဖို႔ မေျပာနဲ႔ ထမင္း နပ္မွန္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားရွာေနရပါတယ္။

ရြာက ေသးသေလာက္ ကေလးေတြကလည္း ေပါမွေပါ။ အလုပ္မရွိလို႔ ကေလးေတြယူၾကတာလို႔ ရြာသားေတြကေတာ့ ဟာသေဖာက္ၿပီးေျပာၾကတယ္။ ဒါသူတို႔ အျပစ္မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ ကေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ စိုးရိမ္စရာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဘိန္းစုိက္တဲ့လူေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဘိန္းစားေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေက်းရြာေတြကို ပညာေရးကို ျမႇင့္တင္ေပးဖို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံသားတိုင္းရဲ႕တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလိုေက်းရြာေတြ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြ အမ်ားႀကီးကို ရွိေနပါေသးတယ္။ ကေလးေျမာက္မ်ားစြာလည္း ထိုကဲ့သို႔ ေက်းရြာေတြမွာ က်င္လည္က်က္စားေနပါ ေသးတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေခတ္စနစ္ရဲ႕ စီးဆင္းမႈအရ ပညာေရးဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑ထဲမွာ ထပ္ဆံုးမွာ ပါဝင္ေနပါတယ္။ တိုးတတ္ေနတဲ့ ေခတ္ေရစီး ေၾကာင္းထဲ ပညာမတတ္တဲ့ လူေတြက လိုက္ပါႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘဲ ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့မွာ ဧကန္မလြဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း ကမၻာအရပ္ရပ္က ႏိုင္ငံေတြလည္း ပညာေရးကို အၿပိဳင္အဆိုင္ တြန္းအားေပးေနၾကတာဟာ ယေန႔ေတြ႔ျမင္ေနရတဲ့ တိုးတတ္ႀကီးပြားေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက သက္ေသသာဓကပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်မ္းသာၿပီး ေပ်ာ္ရြင္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြဟာ ပညာေရးကို အားေပးၾကၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ သို႔မဟုတ္ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ပညာေရးကို အေလးမေပးၾကတာကို ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံလည္း တိုးတတ္ေသာ ႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ဖို႔ ပညာေရးစနစ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ရာမွာ သိသာထင္းရွားတဲ့ ေနရာတြင္ မဟုတ္ဘဲ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာ တကယ့္ေက်းလတ္ေတာင္ေပၚ ေဒသေတြမွာပါ ကြင္းဆင္းေလ့လာၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ပညာေရးကိုလည္း ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္ရန္ ႏႈိးေဆာ္ရင္း……….

ႏိုင္ႏိုင္

From : ဒီဗြီဘီ

Originally published at - http://burmese.dvb.no/archives/207198

Read More »

Tuesday, May 16, 2017

စီးပြားေရးဆန္တဲ့ အလွဴခံေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ေစခိုင္းသူတခ်ိဳ႕ ရွိေန


This is sample


ရန္ကုန္၊ ေမ ၁၄ – ပူျပင္း လွတဲ့ ေနေရာင္ ေအာက္မွာ ေခြ်းေတြ တဒီးဒီး က်ေနတဲ့ သီလရွင္ ေလးေတြဟာ အလွဴခံ ရထားတဲ့ေငြေၾကး တခ်ိဳ႕ ကို ေရတြက္ ေနရာကေန ပါးစပ္က လိုေသးတယ္ မျပည့္ေသးဘူး လို႔ ေရရြတ္ရင္း ေပြး၊ ဝဲေျခာက္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ ဦးေခါင္းကို တ ျဗင္းျဗင္း ကုတ္ရင္း ေဘးမွာ ရွိေနတဲ့ အနည္းငယ္ ႀကီးတဲ့ သီလရွင္ကို ၾကည့္ရင္း ညႇိဳးငယ္တဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေျပာလိုက္ ပါတယ္။

သည္ျမင္ကြင္း ကေတာ့ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ထဲက ယုဇန ပလာဇာ အနီး တစ္ဝိုက္မွာ ျဖစ္ေနတာပါ။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ေဈးေတြ၊ စူပါ မားကက္ေတြ၊ ကားဂိတ္ေတြ၊ ရထား ဘူတာ႐ံု ေတြနဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္ ေတြမွာ စာအိတ္ ေလးေတြ ကိုယ္စီ ကိုင္ကာ အစုလိုက္ အလွဴခံေနတဲ့ ကိုရင္ငယ္ေလး ေတြနဲ႔ သီလရွင္ငယ္ ေလးေတြကို ေတြ႔ရ တတ္ပါတယ္။

သည္ကိုရင္ေလးေတြ၊ သီလရွင္ေလးေတြက တစ္ရက္ကို ေနရာ အလိုက္ေငြ ၂၀ဝ၀ ကေန ၅၀ဝ၀ အထိ ရွာေဖြေပးရ တယ္လို႔ ေမးျမန္း မႈေတြအရသိရပါတယ္။

ငါးေယာက္ တစ္စုစုၿပီး စီးပြားေရး ဆန္ဆန္ အခိုင္းစား ခံေနရတဲ့ သည္ကေလး ေတြဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕နဲ႔ ေဝးတဲ့ ေဒသေတြက ကေလး ငယ္ေတြ အမ်ားစု ပါဝင္ေန တယ္လို႔ သိရ ပါတယ္။

သူတို႔ေနထိုင္ရာကိုေမးျမန္းရာ အမ်ားစုကေျမာက္ဥကၠလာ၊ မဂၤလာဒံု ၊ ေတာင္ဒဂံုနဲ႔ လိႈင္သာယာ ၿမိဳ႕နယ္က သီလရွင္ေက်ာင္း၊ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းေတြ ကလို႔ ျပန္ေျဖ တတ္ၾကပါတယ္။

ထိထိေရာက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ဖို႔လို

သည္လို ကိုရင္ငယ္ေလးေတြ၊ သီလရွင္ေလးေတြကို ေနာက္ကြယ္က ေစခိုင္းေနတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ အဖြဲ႔ အစည္းေတြကို သက္ဆိုင္ရာ သာသနာေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္း သင့္တယ္လို႔ ကေလးေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ အဖြဲ႔ အစည္းေတြနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ ရဖူးတဲ့ သူေတြ က ဆိုုၾက ပါတယ္။

စြန္႔ပစ္ကေလးငယ္ေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ အလင္းသစ္ဦးတည္ရာ ေဖာင္ေဒးရွင္းတည္ေထာင္သူ ဦးေဇာ္ထြန္းက အုပ္စုလိုက္အခ်ိန္ပိုင္း အလွဴခံေနတဲ့ သီလရွင္အုပ္စုကိုသူေနထိုင္ရာေက်ာက္ေျမာင္းအနီးတစ္ဝိုက္မွာ မၾကာခဏ ဆံုဖူးတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

သူႀကံဳဖူးတဲ့အုပ္စုဆိုရင္ ေနရာေတြသတ္မွတ္ထားၿပီး တစ္ရက္ကို ႏွစ္ဖြဲ႕ခ်ိန္းကာငယ္ရြယ္တဲ့ သီလရွင္ေတြရဲ႕မလွမ္းမကမ္းမွာ အသက္ အနည္းငယ္ႀကီးတဲ့ သီလရွင္ဆရာေလးေတြကေစာင့္ၾကည့္ေန တတ္ၾကတယ္လို႔ သူျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတာကိုုျပန္ေျပာျပပါတယ္။

သူက ကေလးေတြေတာင္းလို႔ရတဲ့အထဲက က်ပ္ ၂၀ဝ၀ ကို မိဘေတြကို ျပန္ပို႔ေပးရတယ္၊ က်န္တာက သူေနထိုင္တဲ့ ေက်ာင္းက သီလရွင္ ဆရာေလး ေတြကို အပ္ရတာပါ၊ ဒါေတြက နိစၥဓူဝေတြ႔ေနရတာပါ၊ သူတို႔ေတြက အခါႀကီးရက္ၾကီးေတြဆိုရင္ ေရွာင္ၾကတယ္၊ တကယ့္သီလရွင္အစစ္ေတြနဲ႔တိုးမွာစိုးလို႔လို႔ ေျပာပါ တယ္။

သီလရွင္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးေတြကေတာ့ လျပည့္၊ လကြယ္၊အဖိတ္ေန႔၊ ဥပုသ္ေန႔ေတြမွာ ဆြမ္းဆန္စိမ္းအလွဴခံထြက္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

သည္လိုထြက္တဲ့အခါမွာ အိမ္ေတြကေလာင္းလွဴတဲ့ပစၥည္းေတြကိုသာ လက္ခံၾကရၿပီး ေငြေၾကးသီးသန္႔အလွဴမခံရဘူးလို႔သိရပါတယ္။

ေငြေၾကးအလွဴခံေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ေနာက္ကြယ္ကေစခိုင္းတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကိုေတြ႕ပါက ၿမိဳ႕နယ္အလိုက္သာသနာေတာ္ထိန္း သိမ္းေရး အဖြဲ႔ေတြက ထိန္းသိမ္း ေဆာင္ရြက္ေန တယ္လို႔ သာသနာေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးျမင့္ေဇာ္ဝင္းက ရွင္းျပပါ တယ္။

သူက ဒီလိုေတြရွိေနတာကို ၿမိဳ႕နယ္သာသနာေရးမွဴးေတြကိုေျပာျပ ရမယ္၊ ဒီလိုေငြေၾကးအလွဴခံဖို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘူး၊ အဲဒီလိုလုပ္လို႔မရပါ ဘူး၊ တကယ့္သံဃာအစစ္ေတြက အလွဴခံလို႔မရပါဘူးလို႔ေျပာပါတယ္။

သိလ်က္နဲ႔ ပို႔တာေတြရွိ

သည္လို ေနာက္ကြယ္ကေစခိုင္းေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြထံကို မိဘေတြကိုယ္တိုင္သိလ်က္နဲ႔ ပို႔ေဆာင္ထားၾကတာေတြလည္း ရွိေနတယ္လို႔ လူမႈေရး အဖြဲ႔အစည္းတခ်ိဳ႕က ဆိုၾကပါတယ္။

နယ္ေတြမွာေနထိုင္ၾကၿပီး မိဘကဆင္းရဲတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းမထား ႏိုင္တဲ့ကေလးေတြကို ၿမိဳ႕မွာေက်ာင္းတက္ရင္းကိုရင္ဝတ္ေပးမယ္၊ သီလရွင္ ဝတ္ေပးမယ္ ဆိုၿပီး ေခၚယူမႈေတြ ရွိေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္မွာေနထိုင္တဲ့ ေဒၚေဆြဆိုရင္သူေကြ်းေမြေစာင့္ ေရွာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ မိန္းကေလးငယ္ကို သူ႕အိမ္ကေနေဆြမ်ိဳးေတြက ရန္ကုန္ေျမာက္ဥကၠလာပ မွာရွိတဲ့ သီလရွင္ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းကို ပို႔လိုက္ပါတယ္။

သူနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျပတ္ၿပီး ေလးႏွစ္ အၾကာမွာေငြေၾကး အလွဴခံေန တဲ့သီလရွင္ေလး အျဖစ္ ျပန္ေတြ႕ခဲ့တာေၾကာင့္အက်ိဳး အေၾကာင္း ေမးျမန္းၿပီး ျပန္ေခၚ ထားရတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ေဒၚေဆြက ကေလးငယ္ကိုေမးျမန္းရာမွာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ ရက္ေတြမွာ သီလရွင္ ဝတ္စံုဝတ္ၿပီးအလွဴခံ ခိုင္းတာ၊ ရတဲ့ေငြေတြထဲ ကေန သီလရွင္ ေက်ာင္းကို တစ္ရက္က်ပ္ ၅၀ဝ၀ ျပန္အပ္ ရၿပီး က်န္တဲ့ေငြကို ယူခိုင္းတာေတြ၊ ေက်ာင္းတက္ေနတုန္း အလွဴရွင္ေတြ လာရင္ ကတံုးတံုးၿပီး သီလရွင္ ဝတ္စံုေတြ ဝတ္ခိုင္းတာေတြ လုပ္ခဲ့ ရတယ္လို႔ ကေလးငယ္ကျပန္ေျဖတယ္လို႔ သူကရွင္းျပပါတယ္။

‘ကေလးကလဲေငြကိုသံုးေနရတယ္ဆိုေတာ့ ဒီလိုဘဝေတြမွာ ေပ်ာ္ေနၾကတာ၊ အဲဒီကေလးကို မနည္းပံုစံျပန္သြင္းထားရတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

ကေလးငယ္ေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့အဖြဲ႕ေတြကေတာ့ သည္လို ေတာင္းခိုင္းေနတာေတြ႕ရင္ ေသခ်ာစစ္ေဆးအေရးယူရမယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ၊ သီလရွင္ေက်ာင္းေတြကေနေတာင္းခိုင္းတာဆိုရင္လည္း ခ်ိပ္ပိတ္တဲ့အထိ အေရးယူရမယ္။ လူပုဂၢိဳလ္ေတြက ေစခိုင္းတယ္ဆိုရင္လည္း ထိေရာက္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြခ်မွတ္မွသာ ေလ်ာ့က်ႏိုင္မယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

‘ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြနဲ႔သီလရွင္ေက်ာင္းေတြကို ပညာေပးကာလ အေနနဲ႔ ထားရမယ္၊ စာေတြ ပို႔တာမ်ိဳး ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္ေတြကို ထည့္ေလွ်ာက္ တာမ်ိဳး၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာသင္ေက်ာင္းေတြမွာလဲ ကေလးသူငယ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္႐ိုးေတြကို သင္ေပးရမယ္၊ ပညေပး ကာလကုုန္လို႔မွ ဆက္ေတာင္းခိုင္းေန ရင္ ဖမ္းရမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

သည္လို စီးပြားေရးဆန္ဆန္ အလွဴခံခိုင္းေနတာကို ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းတခ်ိဳ႕သာလုပ္ၿပီး သာသနာနဲ႔အညီေနထိုင္တဲ့ေက်ာင္းေတြ မွာေတာ့ ကိုရင္ေလးေတြကို ပညာပဲသင္ေစတာနဲ႔ေက်ာင္းရဲ႕ ေဝယ်ာဝစၥအနည္းငယ္ကိုုသာ လုပ္ခိုင္းတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

သည္လို အလွဴခံတာကိုထိထိေရာက္ေရာက္ မကိုင္တြယ္ပါက သာသနာေမွးမွိန္ေစႏိုုင္တာေၾကာင့္ အျမန္ကိုင္တြယ္သင့္တယ္လို႔ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ကိုရင္ေတြကိုစာသင္aပးေနတဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္ေဇာတိလကမိန္႔ပါတယ္။

အလင္းသစ္ဦးတည္ရာ ေဖာင္ေဒးရွင္း ဥကၠ႒ ဦးေဇာ္ထြန္းကေတာ့ တကယ္တမ္းအေရးယူရင္ ကေလးေတြကိုအေရးမယူသင့္ဘဲေစခိုင္း သူကိုသာ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူရမယ္လို႔ သူ႕ယူဆခ်က္ ကို ေျပာျပပါတယ္။

‘အၿမဲျမင္ေနရတာက မဂၤလာေဈးအုပ္စုုက ဒီဘက္ျပန္ေျပာင္း ဟိုဘက္အုပ္စုက ဒီဘက္ျပန္လာနဲ႔လုပ္ေနၾကတာက စီးပြားေရးလို ျဖစ္ေနၾကတယ္၊ ပိုက္ဆံေတာင္းခိုင္းတဲ့ေနာက္ကြယ္ကလူကိုအေရး ယူရမယ္၊ ကေလးဆိုတာက မွီခိုသူဆိုေတာ့ လူႀကီးခိုင္းတာလုပ္ရ တာလို႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။

From : ကုမုျဒာဂ်ာနယ္ by ေအးေအးေအာင္

Originally published at - http://www.kumudranews.com

Read More »

စိန္ေခၚမႈေတြကို အနိုင္ယူခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး


ေျမာက္ ဥကၠလာပ ၿမိဳ႕နယ္ င/ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ / အဲမလီ / ဧရာဝတီ


ျမန္မာ နိုင္ငံ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဆိုင္ရာ က႑ မ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားမ်ား ကသာ ဦးေဆာင္ တာဝန္ယူေလ့ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း၊ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အမ်ိဳးသမီး မ်ားလည္း အုပ္ခ်ဳပ္မႈ တာဝန္ မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ လာၾကသည္။

အမ်ိဳးသမီး သမၼတ မရွိေသး ေသာ္လည္း ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ဝန္ႀကီး၊ ဒုဝန္ႀကီးမ်ား၊ ျပည္နယ္၊ တိုင္းေဒသ အဆင့္ ဝန္ႀကီး ခ်ဳပ္၊ ၿမိဳ႕နယ္ အဆင့္မွ ေက်းရြာ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူး စသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ဆိုင္ရာ ေနရာမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား တာဝန္ ယူ ဦးေဆာင္လာသည္ကိုေတြ႔ရေသာ္လည္း လက္ခ်ိဴးေရတြက္လို႔ ရသည့္ အေန အထားသာ ရွိေသးသည္။

ျမန္မာနိုင္ငံ တဝန္းတြင္ ရပ္ကြက္ အဆင့္ အမ်ိဳးသမီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူး ၃၀ ေက်ာ္ရွိရာ ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္လည္း တေယာက္ အပါအဝင္ ျဖစ္သည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္သည္ ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္တြင္ ရပ္ကြက္ ၁၉ ခုရွိရာ င/ ရပ္ကြက္ မွ တဦးတည္းေသာ အမ်ိဳးသမီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူးလည္း ျဖစ္သည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္က “က်မ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ျဖစ္စတုန္း ကဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီး ဦးေဆာင္ရင္ ႏုတ္ထြက္မယ္ဆိုတဲ့ လမ္းမႉးေတြ ရွိတယ္၊ ဘာမွ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္နိုင္မွာလည္း မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အထင္ေသး အျမင္ေသးတာေတြ အမ်ားႀကီး ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ လက္မေလ်ာ့ခဲ့ဘူး၊ အလုပ္နဲ႕သက္ေသျပနိုင္တဲ့အခါမွာေတာ့ အဆင္ေျပသြားပါၿပီ” ဟု ဧရာဝတီ ကို ေျပာသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္သည္ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ အတြင္း အမ်ိဳးသား ၄ ဦးႏွင့္ တန္းတူ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ေနရာကို ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ရာ ယွဥ္ၿပိဳင္ဘက္ အမ်ိဳးသား တဦးက ၇၀ မဲ ထိရရွိခဲ့ေသာ္လည္း သူက ၇၉ မဲျဖင့္ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႕က ေ႐ြးေကာက္တင္ျမႇောက္ခံခဲ့ရသည္။

သူသည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး အျဖစ္ ေ႐ြးေကာက္ခံရန္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ မရွိခဲ့သည့္ အျပင္ နိုင္ငံေရး သမားတဦးလည္း မဟုတ္ေသာ္လည္း၂၀၁၅ အေထြေထြ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအတြက္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ပါတီ၏ မဲဆြယ္ စည္း႐ုံးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရပ္ကြက္ေနျပည္သူမ်ား၏ တိုက္တြန္းခ်က္အရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး အျဖစ္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူ၏ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး ရာထူးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရင္း ရသည့္ လစာသည္ က်ပ္ ၇ ေသာင္းျဖစ္သည္။

“NLD အတြက္မဲဆြယ္ေပးေတာ့မွပဲ ျပည္သူေတြက က်မကို သိၾကတာ၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲၿပီးေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး အေ႐ြးခံဖို႔ တိုက္တြန္းၾကရင္းနဲ႕ ဝင္ၿပိဳင္လိုက္တယ္၊ က်မရဲ႕ ၿပိဳင္ဘက္ကို ၉ မဲ အသာနဲ႕ အနိုင္ရခဲ့တာပါ” ဟု ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ က ေျပာသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္သည္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ NLD ပါတီဝင္ျဖစ္လာခဲ့ခ်ိန္မွစ၍ နိုင္ငံေရးေလာကသို႔ အေျခခ်လာျခင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုကာလ မတိုင္မီက အလွျပဳျပင္ေရးဆိုင္ႏွင့္ဆန္အေရာင္းဆိုင္ အလုပ္တို႔ျဖင့္ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳခဲ့သည္။ လက္ရွိတြင္ ထိုအလုပ္မ်ားအား သားသမီးမ်ားက ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္၍ စားဝတ္ေနေရး ကိစၥကို ေျဖရွင္းေနၾကသည္ဟု ဆိုသည္။

သူ၏ ဖခင္သည္ တပ္မေတာ္ ေဆးတပ္မွ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ တဦးျဖစ္၍ ၎သည္လည္း စစ္သူနာျပဳ တဦး ျဖစ္ရန္ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ သို႔ေသာ္ တကၠသိုလ္ ဝင္တန္း က်ရႈံးသည့္အတြက္ ေက်ာင္းဆက္မတက္ေတာ့ဘဲ မိဘမ်ား သေဘာတူသူႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳျဖစ္ခဲ့သည္။ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္ သမီး ၃ ဦး ထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္း၊ အမ်ိဳးသားျဖစ္သူမွာ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၄ ႏွစ္ေက်ာ္က ျပည္ပနိုင္ငံသို႔ ထြက္ခြာသြားခဲ့ရာ ယင္းခ်ိန္မွစ၍ ကြာရွင္းခဲ့ေၾကာင္း ဧရာဝတီ ကို ေျပာသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္က “အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး အျဖစ္အေ႐ြးခံမယ္လုပ္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ပ်က္၊ တခုလပ္ဆိုၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး အပုပ္ခ်ေျပာ ဆိုမႈေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ ခဲ့ရတယ္၊ တခါတေလ မွာေတာ့ ရွက္ၿပီး ငိုခဲ့ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ႀကံ့ႀကံ့ခံၿပီး အနိုင္ယူ နိုင္ခဲ့ပါ တယ္” ဟု ဆိုသည္။

အိမ္ေထာင္ေရး တာဝန္မ်ား ထမ္းေဆာင္ရန္ မလိုအပ္ေတာ့ျခင္းကပင္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ၿပီး အမ်ားျပည္သူအတြက္ အခ်ိန္ ျပည့္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနနိုင္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ မိခင္အိုႀကီးႏွင့္သမီး ၃ ဦးအျပင္ အႀကီးဆုံး သမီးမွ ေမြးထားသည့္ေျမးမေလးတို႔ အတြက္ အခ်ိန္မေပးနိုင္၍ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိသည္ဟုလည္း ေျပာသည္။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူး တာဝန္စတင္ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္က မိခင္အိုႀကီးႏွင့္သမီးမ်ားက အျမင္မၾကည္ခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ နားလည္ေပးၿပီး လိုအပ္သည့္ အကူအညီမ်ားကိုပင္ ေထာက္ပံ့ေပးေနၾကေၾကာင္း မိသားစုဝင္မ်ားက ေျပာသည္။

သမီးအႀကီးဆုံးျဖစ္သူ မၿဖိဳးသီရိမြန္က “တေနကုန္ အိမ္ျပန္မလာဘူး၊ တရက္လည္း မဟုတ္၊ ၂ ရက္လည္းမဟုတ္ဘူး၊ ျပန္လာေတာ့လည္း ညမိုးခ်ဳပ္မွဆိုေတာ့ သားသမီးတေယာက္အေနနဲ႕ စိတ္ဆိုးမိတာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ နားလည္လာတယ္၊ ဆုေတြရေတာ့လည္း ဂုဏ္ယူတာေပါ့၊ ငါ့အေမက သူမ်ားအေမေတြ မလုပ္နိုင္တာကို လုပ္နိုင္တယ္ဆို ၿပီးေတာ့ေပါ့” ဟု ဆိုသည္။

ထို႔အတူ လက္ရွိသက္တမ္း ၅ ႏွစ္အျပင္ ေနာက္ထပ္ တႀကိမ္ ထပ္မံအေရြးခံမည္ဆိုပါက မိခင္ျဖစ္သူအား ေထာက္ပံ့ကူညီ ေပး သြားမည္ဟုလည္း မၿဖိဳးသီရိမြန္ ကေျပာသည္။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူး အျဖစ္ တာဝန္ယူစဥ္က ညဘက္အခ်ိန္မ်ားတြင္ ကင္းလွည့္ျခင္း၊ လူဆိုးဖမ္းျခင္း အလုပ္မ်ားအား စတင္ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အမ်ိဳးသမီး တဦးျဖစ္သည့္အတြက္ ပိုမို အထင္ေသးခံရေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ မေၾကာက္မရြံ့ လုပ္ေဆာင္ၿပ ခဲ့၍ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တျဖည္းျဖည္း အဆင္ေျပလာၿပီး အားလုံးက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွု အျပည့္ျဖင့္ ကူညီေပးၾကေၾကာင္း ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ က ေျပာသည္။

၎က “ေဆးမွုနဲ႔ဖမ္းခံရသူ တခ်ိဳ႕ဆိုေျပာသြားတယ္၊ ေထာင္ကျပန္ထြက္လာရင္ေတြ႕မယ္ဆိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္သြားတာမ်ိဳး ေတြ၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔တခ်ိန္မွာ အျမင္မွန္ရသြားလိမ့္မယ္လို႔ ေမၽွာ္လင့္ပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ လူငယ္ေတြကို က်မ က အေမတေယာက္လိုမ်ိဳးပဲ အရက္မေသာက္ဖို႔၊ ေဆးမသုံးဖို႔ စည္း႐ုံးေျပာဆိုခဲ့လို႔ပါ” ဟု ဆိုသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္သည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူးတာဝန္ယူၿပီး တႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ခ်ိန္တြင္ ၎တို႔၏ စြမ္းေဆာင္ရည္ေကာင္းမြန္မွု ေၾကာင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႕၊ ခရိုင္ရဲတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖြဲ႕မွ ဆုမ်ားခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ထိုဆုမ်ားေၾကာင့္ ပင္ တာဝန္ယူမွု ပိုမိုႀကီးမားလာၿပီး လူအမ်ား၏ အာ႐ုံစိုက္မွုကို ခံလာေနရသည္ဟု သိရသည္။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွူး အျဖစ္ စတင္ေဆာင္ရြက္စဥ္က ပထမဆုံး အမွုသည္ အေဆာက္အအုံၿပိဳက်၍ လူေသဆုံးမွု ျဖစ္သည္။ ၿပိဳက် ေနသည့္ တိုက္ေပၚတက္၍ လူေသအေလာင္းအား စတင္စစ္ေဆးစဥ္က ထိန႔္လန႔္ တုန္လွုပ္မိသည္ဟု ဆိုသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္က “မ်က္ႏွာႀကီးတခုလုံး ပိျပားၿပီး ေသေနတာျမင္ရေတာ့ အေတာ္ေလးကို တုန္လႈပ္သြားတယ္၊ ဆက္မၾကည့္ရဲ ေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ေနာင္လည္း ဒါမ်ိဳးေတြႀကဳံရလာနိုင္ေသးတာပဲဆိုၿပီး တာဝန္ၿပီးဆုံးေအာင္အထိ လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္၊ ဒီအမႈ က ပထမဆုံး ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အမႈပါ” ဟု ဆိုသည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ အလားတူ ေသမႈေသခင္းမ်ား၊ လူကုန္ကူးမႈ၊ ရာဇဝတ္မႈ အမ်ားအျပား တာဝန္ယူေဆာင္႐ြက္နိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ရပ္ ကြက္အတြင္း အရက္ေသစာ ေသာက္စားမႈ၊ မူးယစ္ရမ္းကားမႈမ်ားကိုလည္း ေလ်ာ့ပါးေအာင္ ေဆာင္႐ြက္နိုင္ခဲ့အျပင္ လူ ငယ္မ်ားကိုလည္း အရက္ေက်းကြၽန္၊ မူးယစ္ေက်းကြၽန္မ်ား အျဖစ္မွ ကယ္တင္နိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ရပ္ကြက္ ရပ္မိရပ္တခ်ိဳ႕က ေျပာသည္။

င/ ရပ္ကြက္၏ ရပ္မိရပ္ဖ တဦးျဖစ္သူ ဦးေက်ာ္သန္းက “ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ဟာ အမ်ိဳးသမီးတဦးျဖစ္ေပမယ့္ ရပ္ကြက္ထဲမွာ လမ္းေတြ၊ ေရေျမာင္းေတြ ျပဳျပင္တာကအစ ဒီေန႕အထိေတာ့ သူလုပ္ခဲ့တာေတြအမ်ားႀကီးပါ၊ ကေလးေတြအတြက္ အားက စားကြင္းတခ်ိဳ႕ ဖန္တီးေပးနိုင္ခဲ့တယ္၊ အဲဒီေတာ့ တျခားကိစၥေတြမွာ အခ်ိန္မျဖဳန္းေတာ့ဘဲ ကေလးေတြဟာ ကစားကြင္း ထဲ ကို အခ်ိန္မွန္ေရာက္လာၾကတယ္” ဟု ဆိုသည္။

ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္၊ င/ ရပ္ကြက္တြင္ သႏၲာ၊ ႏြယ္နီ၊ ဝဇီရာ၊ စက္မႈ၊ ယႏၲရား စသည့္ျဖင့္ အပိုင္း ၅ ခုရွိၿပီး၊ အိမ္ေျခ ၅ ေသာင္းဝန္းက်င္ရွိကာ က်ဴးေက်ာ္အိမ္အမ်ားဆုံးရပ္ကြက္တခု ျဖစ္သည္။ ထိုက်ဴးေက်ာ္အမ်ားအျပားကိုလည္း စနစ္ တက် ျဖစ္ေစရန္ ေဆာင္႐ြက္နိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ေနာက္ထပ္ က်ဴးေက်ာ္မ်ား မရွိေစရန္လည္ တႏွစ္အတြင္း ေဆာင္႐ြက္နိုင္ခဲ့သည္ဟုလည္း ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ က ေျပာဆိုသည္။

ရပ္ကြက္အတြင္း ေရစီးေရလာ ေကာင္းမြန္ေရး ေဆာင္႐ြက္မႈေၾကာင့္ အိမ္ရွင္တခ်ိဳ႕၏ တိုင္တန္းမႈမ်ားကိုလည္း ခံခဲ့ရသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္က “တိုင္ေပမယ့္ ေမတၱာမပ်က္ခဲ့ပါဘူး၊ ရပ္ကြက္ ၁၉ ခုမွာ ငါ့ရပ္ကြက္ကို နံပတ္ ၁ ျဖစ္ရမယ္၊ စံျပျဖစ္ရ မယ္ဆိုၿပီး ခံယူထားတယ္၊ ကိုယ့္ရပ္ကြက္ကို အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၿပီး သမိုင္းတြင္ က်န္ရစ္ေအာင္လုပ္မယ္လို႔ ဆုံး ျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။

အမ်ိဳးသမီး တဦးအေနျဖင့္ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး အျဖစ္ စတင္ တာဝန္ယူခဲ့ခ်ိန္တြင္ အခက္အခဲမ်ိဳးစုံ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ၎၏ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ မႈမ်ားေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အားလုံး၏ ပူးေပါင္းပါဝင္မႈေၾကာင့္ အခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္ လႊားနိုင္ေၾကာင္းလည္း ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ က ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ က်ဴးေက်ာ္ျပႆနာေျဖရွင္းျခင္း၊ လမ္းတံတား ကိစၥမ်ား၊ ေျမယာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အမႈကိစၥ မ်ား အားေဆာင္႐ြက္ရာ သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္ စည္ပင္အဖြဲ႔ အေနျဖင့္ ပူးေပါင္းပါဝင္မႈ အားနည္းသည္ဟု ေျပာသည္။

ေဒၚမြန္မြန္ေအာင္ က “ဒီေန႔ အထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရတဲ့ အထဲမွာ ရဲတပ္ဖြဲ႔ အပါအဝင္ အားလုံးက ပါဝင္ ပူးေပါင္းခဲ့ေပမယ့္ စည္ ပင္သာယာေရး အဖြဲ႔ကေတာ့ ပူးေပါင္းမႈ အနည္းဆုံးလို႔ ေျပာရမွာပါ” ဟု ဆိုသည္။

From : ဧရာဝတီ by ခင္ဦးသာ

Originally published at - https://burma.irrawaddy.com

Read More »

တပ္မေတာ္ ေသြးသစ္ေလာင္းခ်ိန္




ျမန္မာ့ တပ္ မေတာ္တြင္ ထိပ္တန္း ရာထူး အခ်ဳိ႕ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့သည္။ ေျပာစမွတ္ တြင္မည့္ အျပာင္း အေရႊ႕လည္း ပါသည္။ ယခု ျမင္ေတြ႔ ရသည့္ တပ္တြင္း ရာထူး အေျပာင္း အလဲက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္၏ စီမံကိန္းကို မီးေမာင္း ထိုးျပ ေနသည္။

ယင္းမွာ တပ္မေတာ္ကို ေသြးသစ္ ေလာင္းမည့္ စီမံကိန္း ျဖစ္သည္။

တပ္တြင္း ရာထူး အေျပာင္း အေရႊ႕ကို ေမလ ၉ ရက္ေန႔က ျပဳလုပ္ ခဲ့ၿပီး အေျပာင္း အေရႊ႕စာရင္း၏ ထိပ္တန္း ရာထူး မ်ားတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အဆင့္ သုံးဦး၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ အဆင့္ ရွစ္ဦးႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး အဆင့္ ငါးဦး ပါဝင္ ေနသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးကို ရာထူးတာဝန္ တိုးျမႇင့္ေပးအပ္သည္။ အျခားဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ဦးကို စစ္တိုင္းမွဴးေနရာ ေျပာင္းေရႊ႕သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးေဇာ္သိန္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မင္းႏိုင္ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဖုန္းျမတ္တို႔ ျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးေဇာ္သိန္းကို ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕၍ အမွတ္ (၅) စစ္ဆင္ေရး အထူးအဖြဲ႔မွဴးတာဝန္ကို ေပးအပ္ လိုက္သည္။ တြဲဖက္စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႏိုင္ကို စစ္ေဆးေရးႏွင့္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) တာဝန္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သည္။

ႏွစ္ဦးလုံးမွာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္သို႔ တိုးျမႇင့္ရရွိမည္ ျဖစ္သည္။

စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ (၂၈) ေက်ာင္းဆင္းတစ္ဦးျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးေဇာ္သိန္းမွာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္အဆင့္ျဖင့္ တပ္မေတာ္ ေဆးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ေနရာမွ ရန္ကုန္တိုင္းမွဴး ျဖစ္လာသူ ျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္တိုင္းမွဴး တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္လာၿပီး ယခု အခ်ိန္ ၂ ႏွစ္ခန္႔အတြင္း ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္ကို ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ႏွင့္ အသက္ဆယ္ႏွစ္ခန္႔ ကြာၿပီး အသက္ ၅၀ ဝန္းက်င္တြင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ရျခင္း ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးေဇာ္သိန္းထက္ အသက္ငယ္သူ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတစ္ဦးသာ ရွိသည္။

သူမွာ ေနျပည္ေတာ္တိုင္းမွဴး တာဝန္မွ စစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ (ၾကည္း) ျဖစ္လာသူ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မိုးျမင့္ထြန္း ျဖစ္သည္။ ဇန္နဝါရီလက ျပဳလုပ္သည့္ တပ္တြင္းရာထူး အေျပာင္းအလဲတြင္ စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ (၃၀) ေက်ာင္းဆင္း ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မိုးျမင့္ထြန္းသည္ အသက္အငယ္ဆုံး ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့သည္။

သူက ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအး၏ ကိုယ္ေရးအရာရွိအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးသည္။

တြဲဖက္စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္အျဖစ္မွ စစ္ေဆးေရးႏွင့္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ျဖစ္လာသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႏိုင္မွာ တပ္မေတာ္၏ ေျမယာသိမ္းဆည္းမႈမ်ားကို အဓိက ကိုင္တြယ္ေနသူ အျဖစ္ လူသိမ်ားသည္။ ယခုတာဝန္အသစ္တြင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္လာမည့္ သူ၏ ထူးျခားခ်က္က စစ္တိုင္းမွဴး တာဝန္ မထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးျခင္း ျဖစ္သည္။

ေနျပည္ေတာ္တြင္ ထိပ္တန္းရာထူး တာဝန္မ်ား ထမ္းေဆာင္ေနသူ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားမွာ စစ္တိုင္းမွဴး တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကဖူးသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မင္းႏိုင္ကမူ ႁခြင္းခ်က္ျဖစ္ေနသည္။

တြဲဖက္စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္အျဖစ္ ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာေအာင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေအးဝင္းထံမွ တာဝန္မ်ား လႊဲေျပာင္းယူရမည္ ျဖစ္သည္။

တပ္မေတာ္ စစ္ေဆးေရး အရာရွိခ်ဳပ္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေအးဝင္းမွာ စစ္ေဆးေရးႏွင့္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) တာဝန္မ်ားကို ပူးတြဲ ထမ္းေဆာင္ ေနရသူ ျဖစ္သည္။ ယခု သူ၏ ပူးတြဲ တာဝန္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႏိုင္က လႊဲေျပာင္း ထမ္းေဆာင္မည္ ျဖစ္သည္။

ေမလ ၉ ရက္ေန႔ စာရင္းတြင္ ေျပာစမွတ္တြင္သည့္ အေျပာင္းအေရႊ႕တစ္ခု ပါသည္။

တပ္မေတာ္သမိုင္းတြင္ မွတ္တမ္းသစ္လည္း ျဖစ္သည္။

ယင္းမွာ တပ္မ (၉၉) တပ္မမွဴး ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ခင္လိႈင္ကို အေရွ႕ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴးတာဝန္ ေပးအပ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

တပ္မမွဴးမွ တိုင္းမွဴးျဖစ္လာျခင္းက တပ္မေတာ္တြင္ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ခင္လိႈင္ကမူ တစ္မူထူးျခားသည္။ ေတဇဟု ေခၚတြင္ေသာ အလုပ္သင္ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းမွ ဆင္းသက္လာသူမ်ားတြင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ခင္လိႈင္က ပထမဆုံးတိုင္းမွဴး ျဖစ္သည္။

ေတဇ ေက်ာင္းဆင္းမ်ား ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ အဆင့္ ရရွိ ခဲ့ၾက ေသာ္လည္း တပ္မမွဴး တာဝန္ ကိုသာ အျမင့္ဆုံး ထမ္းေဆာင္သည့္ မွတ္တမ္း ရွိသည္။

တစ္ဦး တေလမွ် တိုင္းမွဴး မျဖစ္ ခဲ့ဖူး။ ယင္း အတြက္ ယခု ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ခင္လိႈင္၏ ရာထူး အေျပာင္း အေရႊ႕က သမိုင္း မွတ္တမ္းသစ္ ျဖစ္လာ ရျခင္း ျဖစ္သည္။

ေတဇ သင္တန္းကို ၁၉၇၁ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ ဖြင့္လွစ္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ရာ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္မွ ပထမဆုံး ေပၚထြက္ လာသည့္ တိုင္းမွဴး ျဖစ္သည္။

ယခင္ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား လက္ထက္တြင္ ေတဇ ေက်ာင္းဆင္း မ်ားကို ထိပ္တန္း တာဝန္မ်ား မေပးျခင္းမွာ တပ္တြင္း ခြဲျခား ဆက္ဆံမႈ အျဖစ္ ယူဆ ၾကသူ အခ်ဳိ႕ ရွိသည္။

ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္က အဆိုပါ သံသယ မ်ားကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“ရာဇဝင္မွာ မရွိခဲ့ဘူး” ဟု တပ္မေတာ္ႏွင့္ နီးစပ္သူ လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ဦးက မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

ေတဇေဆာင္ပုဒ္ ျဖစ္ေသာ ‘We are Able’ ဆိုသည့္ အတိုင္း ေတဇမ်ားလည္း အဆင့္ျမင့္ တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္စြမ္း ရွိသည္ကို သက္ေသျပႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း တပ္မေတာ္ အသိုင္း အဝိုင္းက မွတ္ခ်က္ျပဳ ၾကသည္။

ေနျပည္ေတာ္သို႔ တစ္ဆင့္ျမင့္ ရာထူးတာဝန္ျဖင့္ ေျပာင္းေရႊ႕ရသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးေဇာ္သိန္း၏ ေနရာသို႔ အေနာက္ေျမာက္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သက္ပုံ ေရာက္ရွိလာမည္ ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္သက္ပုံမွာ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လက အေနာက္ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴးျဖစ္လာသူ ျဖစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္မျပည့္မီ ေျပာင္းေရႊ႕ရျခင္း ျဖစ္သည္။

တပ္မေတာ္တြင္ အေရးပါသည့္ စစ္တိုင္းတစ္ခု ျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီျဖစ္၍ ေရွ႕က ေနာင္ေတာ္ႀကီးမ်ားအတိုင္း ရာထူးတာဝန္မ်ား ဆက္လက္တိုးျမင့္ ရရွိမည့္သူမ်ားတြင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္သက္ပုံကို ထည့္သြင္းႏိုင္ေပေတာ့မည္။

စီနီယာတိုင္းမွဴးမ်ား ျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ဳိးေဇာ္သိန္းႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထြန္းထြန္းေနာင္တို႔မွာ ရန္ကုန္တိုင္းမွဴးဘဝမွ အခ်ိန္တိုအတြင္း ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ကာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္ျဖင့္ တပ္ေတာ္မွဴး တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

ကစထမွဴးကို တပ္ေတာ္မွဴးဟုလည္း ေခၚေဝၚၾကသည္။

ညႇိႏိႈင္းကြပ္ကဲေရးမွဴး (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) တာဝန္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးျဖင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အထိ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး လက္ရွိ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္ေသာ ဦးလွေဌးဝင္းသည္လည္း ရန္ကုန္တိုင္းမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးသည္။

ရန္ကုန္တိုင္းမွဴးမွသည္ တပ္မေတာ္၏ နံပါတ္သုံးေနရာ ျဖစ္ေသာ ညႇိႏိႈင္းကြပ္ကဲေရးမွဴး ျဖစ္ခဲ့သည္။

ဒုတိယသမၼတ ဦးျမင့္ေဆြသည္ပင္ ရန္ကုန္တိုင္းမွဴးဘဝမွ ကစထမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းခဲ့ေသးသည္။

မၾကာမီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္လာမည့္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္သက္ပုံ၊ ရန္ကုန္တိုင္းမွဴးအျဖစ္မွ တပ္ေတာ္မွဴး တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည့္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထြန္းထြန္းေနာင္၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ဳိးေဇာ္သိန္းတို႔အနက္ မည္သူက ပို၍ ႀကီးမားေသာ ရာထူးတာဝန္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရမည္နည္း။

သုံးဦးလုံးမွာ လက္ရွိ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ လက္ထက္တြင္မွ တိုင္းမွဴး ျဖစ္လာၾကသူခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထြန္းထြန္းေနာင္မွာ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴး၊ ယင္းမွတစ္ဆင့္ ရန္ကုန္စစ္တိုင္းမွဴး ျဖစ္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ကစထမွဴးအျဖစ္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ရသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ တိုင္းမွဴး တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္က အဆင့္တူ အျခားတိုင္းမွဴး အားလုံးလိုလို တပ္မေတာ္၏ ရာထူးတာဝန္မ်ားမွ အနားယူသြားၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေက်ာ္ေဆြ တစ္ဦးတည္းသာ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးအျဖစ္ က်န္ရစ္သည္။

လက္ရွိ တပ္မေတာ္၏ နံပါတ္သုံး ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမထြန္းဦးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္ႏွင့္ စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ ေျခာက္ခု ကြာသျဖင့္ အသက္ေျခာက္ႏွစ္ခန္႔ ငယ္သည္ဟု အၾကမ္းဖ်င္း မွတ္ယူႏိုင္သည္။ တပ္မေတာ္၏ နံပါတ္ေလးအဆင့္ဟု ယူဆၾကေသာ စစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ (ၾကည္း) ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မိုးျမင့္ထြန္းက ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ငယ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္က တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မႈ အစုအဖြဲ႔ကို မ်ဳိးဆက္သစ္ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ေတဇေက်ာင္းဆင္းတစ္ဦးကို စစ္တိုင္းမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ေပးျခင္းျဖင့္ တပ္တြင္းစည္းလုံးမႈကိုလည္း တည္ေဆာက္ေနေၾကာင္း သက္ေသျပသည္။

တပ္မေတာ္ကို ကာလတာရွည္ ေလ့လာေနသူ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးက တပ္တြင္းရာထူး အေျပာင္းအလဲကို ေအာက္ပါအတိုင္း မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။ ယင္းလုပ္ငန္းရွင္မွာ တပ္မေတာ္ မိသားစုဝင္ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္၍ တပ္မေတာ္၏ အေလ့အထမ်ားကို ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္သူလည္း ျဖစ္သည္။

“တပ္ခ်ဳပ္က လမ္းေၾကာင္းအားလုံးအတြက္ ျပင္ေနတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။

မတည္ၿငိမ္ႏိုင္ေသးသည့္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးႏွင့္ အစည္းေျပေနေသာ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းဝန္းက်င္တြင္ မည္သို႔ႀကံဳေတြ႔လာမည္ မခန္႔မွန္းႏုိင္ေသာ ႏိုင္ငံ့အနာဂတ္အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္က အသင့္ျပင္ေနၿပီေလာ။

From : The Vice Myanmar By: ေနာ္ကုိကုိ

Originally published at - http://thevoicemyanmar.com/popular-posts/8479-tmt

Read More »

Sunday, May 14, 2017

ေခတ္သစ္ ပုိးလမ္းမနဲ႔ ျမန္မာ


ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေပက်င္းသို႔ ထြက္ခြာစဥ္ (၁၃ - ၅ - ၂၀၁၇)


ေပက်င္း ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ က်င္းပမယ့္ Belt and Road Forum ထိပ္သီး ေဆြးေႏြးပြဲ တက္ေရာက္ဖို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ အတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ဒီကေန႔ မွာပဲ တ႐ုတ္ နိုင္ငံကို ေရာက္ရွိ သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ေခတ္သစ္ ပိုးလမ္းမလုိ႔ တင္စား ေခၚၾကတဲ့ ခါးပတ္ လမ္းမႀကီး ကေန ကုန္သြယ္မႈ လမ္းေၾကာင္းေတြ ပြင့္လာတာနဲ႔ အမွ် ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံေတြ မွာလည္း စီးပြားေရး အဆက္ အဆံေတြ ပုိမ်ားလာ လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ထားၾကတာပါ။

တခ်ိန္တည္း မွာပဲ စီးပြားေရးနဲ႔ ကုန္သြယ္မႈေတြမွာ တဖက္သတ္ မျဖစ္ေအာင္ ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ႏုိင္ငံမ်ဳိးမွာ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ဖုိ႔ လုိမယ္ လုိ႔လည္း ေထာက္ျပေန ၾကပါတယ္။ အျပည့္အစုံကုိေတာ့ မဆုမြန္က တင္ျပထားပါတယ္။

တ႐ုတ္သမၼတရွီက်င့္ပင္ရဲ႕ဖိတ္ၾကားခ်က္နဲ႔ ေပက်င္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ က်င္းပမယ့္ Belt and Road Forum တက္ေရာက္ဖို႔၊ ႏုိင္ငံေတာ္ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္လည္းျဖစ္၊ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးလည္းျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ကုိ ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ ေပက်င္းၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေရာက္ရွိ သြားၿပီျဖစ္ ပါတယ္၊

ေဆာက္လုပ္ေရး၊ ပို႔ေဆာင္ေရး၊ ဆက္သြယ္ေရး၊ စီးပြားေရးနဲ႔ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး စတဲ့ ဝန္ႀကီးဌာနေတြက တာ၀န္ရွိသူေတြပါ လုိက္ပါသြားတဲ့ ခရီးစဥ္ မွာေတာ့ ၂ ႏုိင္ငံၾကား ကိစၥရပ္ေတြကုိလည္း ေဆြးေႏြးျဖစ္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ကေတာ့ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ေခတ္သစ္ပိုးလမ္းမ လုိ႔ေခၚၾကတဲ့ ခါးပတ္လမ္းမၾကီး စီမံကိန္းမွာ ပထဝီ၀င္ အေနအထားအရ အဓိက အခန္းက႑က ပါဝင္ေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အဆက္အဆံေတြလည္း ပုိမ်ားႏုိင္ေျခလည္း ရွိပါတယ္။

ဒါေပမဲ့လည္း အဆက္အဆံေတြ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ကမာၻမွာ ဒုတိယစီးပြားေရး အင္အားႀကီးျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံအေနနဲ႔ တဖက္သတ္ မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳတင္ျပင္ ဆင္ထားဖုိ႔ လုိမယ္လုိ႔လည္း ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားသူေတြက ေထာက္ျပေနၾကပါတယ္။

အခုဆိုရင္ တ႐ုတ္ဘက္က စီမံကိန္းခ် ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ဘက္ျခမ္း မေဒးကၽြန္းနဲ႔ ေက်ာက္ျဖဴေရနက္ကြင္း စီမံကိန္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဒသခံေတြၾကား မေက်နပ္မႈေတြလည္း ေပၚေပါက္ေနတာပါ။ ဒီအတြက္လည္း ေဒသခံျပည္သူအက်ိဳးစီးပြားကို အကာအကြယ္ေပးတဲ့ စီမံကိန္းမ်ိဳးျဖစ္ဖုိ႔ အစုိးရအေနနဲ႔ အာ႐ုံစုိက္ရလိမ့္မယ္လုိ႔လည္း ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဦးလွေစာကေထာက္ျပပါတယ္။

" ေက်ာက္ျဖဴစီမံကိန္းႏွစ္ခုေပါ့ေလ။ ပထမတခုကေတာ့ ပိုက္လိုင္းသြယ္တာ ေနာက္တခုက ေလာေလာဆယ္ ေရနံတင္သေဘၤာၾကီးေတြ ဆိုက္ေနတဲ့ ဆိပ္ကမ္းေပါေ့နာ္။အဲ့တာေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေတာ့ အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုးဝါးေနတယ္ခင္ဗ်။ က်ေနာ္ မၾကာခင္ေလးတင္ကပဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကပဲ မေဒးကၽြန္းကို ေရာက္ၿပီး ျပန္လာတယ္ အဲ့ဒီ့မွာ ေရနံတင္သေဘၤာၾကီးေတြ ကပ္ၿပီးေတာ့ ေရနံ Tank ၾကီးေတြ ထုတ္ၿပီးေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္ကို ပို႔ေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီ့က ေက်းရြာေတြရဲ႕ လူမႈဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအေနအထားဟာ ေတာ္ေတာ့္ကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး အေနအထားရွိပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္က ကတိကဝတ္ေတြ ေနာက္ အစိုးရဘက္က ကတိကဝတ္ေတြက ဘယ္လိုဘယ္လိုရွိမွန္းေတာ့ က်ေနာ္ မသိဘူး၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈလည္း မရွိဘူး။ အဲ့တာနဲ႔ပတ္သက္လို႔က ျပည္သူေတြကလည္း ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ ဘာမွကို ခံစားခြင့္မရွိတာကိုလည္း က်ေနာ္ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။

အခုထက္ထိ ေျမသိမ္းလယ္သိမ္းယာသိမ္းျပသနာေတြကလည္းတို႔လို႔တန္းလန္းျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ အဲ့ဒီ့ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ နံပတ္တစ္က ပြင့္လင္းျမင္သာမႈေပါ့ေလ။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ေနာက္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ေပးႏုိင္တဲ့ဥပေဒေတြ လိုတယ္လို႔ျမင္ပါတယ္။"

ရခိုင္ျပည္နယ္လိုပဲ အလားတူ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ဆံုတဝိုက္မွာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ ထုတ္လုပ္ဖို႔ တရုတ္ရဲ႕ ေရကာတာ (၇) ခု တည္ေဆာက္မည့္ စီမံကိန္းကို ျပန္မေဆာက္ေအာင္ ျပည္တြင္းမွာ ကန္႔ကြက္မႈေတြက ျပင္းထန္ေနဆဲျဖစ္သလို တရုတ္ႏိုိင္ငံဘက္ကလည္း စီမံကိန္းေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အရပ္အစိုးရသစ္နဲ႔ေဆြးေႏြးမႈေတြရွိေနပါတယ္။

ဒီအေပၚ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဒီမိုကေရစီပါတီရဲ႕ဥကၠ႒ ေဒါက္တာတူးဂ်ာက -တ႐ုတ္အစိုးရေရာ ျမန္မာအစိုးရပါ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဆႏၵ သေဘာထားကို နားေထာင္ၿပီး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို မ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့စီမံကိန္းမ်ိဳးေတြ ဘယ္ျပည္နယ္မွာမွ ဇြတ္မလုပ္ေစခ်င္ဘူးလို႔ အၾကံျပဳပါတယ္။

" အဓိက ကေတာ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕အသံကို နားေထာင္ေပးဖို႔ပါ။ အခုက ဒီမိုကေရစီေခတ္လည္း ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြက တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံကေခါင္းေဆာင္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ႕သေဘာထား သူတို႔ရဲ႕အသံ Public Voices ကို အေလးထားဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲ့တာကို ဥေပကၡာျပဳၿပီးေတာ့ ဇြတ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းႏုိင္ပါဘူး။ အဲ့တာေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုက အဲ့ဒီ့စီမံကိန္းကို လိုလားသလား၊ မလိုလားသလား၊ ေထာက္ခံသလား၊ မေထာက္ခံဘူးလားဆိုတာကို ေသခာ်ေလ့လာသိရွိၿပီးမွ ျပည္သူလူထုရဲ႕သေဘာထားနဲ႔တသားတည္း ဆံုးျဖတ္မႈကိုခ်မွ မွန္ကန္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆတယ္ခင္ဗ်။ ျပည္သူလူထုရဲ႕သေဘာထားကို မဆန္႔က်င္ပဲ လုပ္ဖို႔လိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပြင့္လင္းျမင္သာမႈက အဓိကျဖစ္တယ္ဗ်။"

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကေန အာ႐ွ၊ အေ႐ွ႕အလယ္ပိုင္း၊ အာဖရိကနဲ႔ ဥေရာပကို ကုန္းလမ္း၊ ေရလမ္းတို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္မယ့္ ခါးပါတ္လမ္းႀကီးေၾကာင့္ တကမာၻလံုးအတြက္ ကုန္သြယ္ေရးအက်ဳိးအျမတ္ေတြ ရ႐ွိမယ္လို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကေျပာဆိုထားတာပါ။ ဒီလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ႐ွိေနတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ တ႐ုတ္ရဲ႕ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ၊ အေျခခံအေဆာက္အအံုေတြ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး လုပ္ငန္းေတြကို ရ႐ွိဖုိ႔ အေတာ္ကိုႀကိဳဆို၊ စိတ္အားသန္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လို႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏုိင္ငံေတြအတြက္ ဘယ္လိုအက်ိဳးအျမတ္ေတြရႏုိင္မလဲဆိုတဲ့ အေပၚမွာေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမရွိေသးပါဘူး။

တရုတ္ရဲ႕ ခါးပတ္လမ္းမႀကီး စီမံကိန္းမွာ ဖြံၿဖိဳးဆဲနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံေတြခဲြျခားျခင္းမရွိပဲ သာတူညီမွ် တိုးတက္ေရးကို ျမွင့္တင္ဖို႔အတြက္ ရည္မွန္းထားေၾကာင္း တရုတ္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Wang Yi က သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြမွာ ေျပာဆုိထားပါတယ္။



From : ဗြီအိုေအျမန္မာသတင္း႒ာန by - (မဆုမြန္)

Originally published at - http://burmese.voanews.com

Read More »

Friday, May 05, 2017

ဘတ္စ္ကားလက္မွတ္ အြန္လိုင္းမွာ ဝယ္နိုင္ၿပီ


Ignite Software Solutions ၏ ဦးေဆာင္ ညႊန္ၾကားေရးမႉးႏွင့္ Star ticket ကို တည္ေထာင္သူ မသက္မြန္ေအး / http://www.dealstreetasia.com


၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ နိုင္ငံျခား ဆက္သြယ္ေရး ကုမၸဏီ မ်ားကို ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေပးလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွ စ၍ ျမန္မာ နိုင္ငံတြင္ အေျပာင္း အလဲမ်ား သိသာ ထင္ရွားစြာ ႀကဳံေတြ႔ လာရသည္။

ဆင္းကဒ္ ေဈးႏႈန္းမ်ား က်ဆင္း သြားၿပီး မိုဘိုင္းဖုန္း ပိုင္ဆိုင္မႈက တရွိန္ထိုး ျမင့္တက္ လာခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ႏွင့္ အျခားၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း အသစ္မ်ား လည္းေပၚေပါက္ လာသည္။

သို႔ေသာ္လည္း လုပ္ငန္း က႑အားလုံးက လၽွင္လၽွင္ျမန္ျမန္ တိုးတက္လာခဲ့သည္ မဟုတ္ပါ။ ထို အထဲတြင္ ခရီးသြားလုပ္ ငန္းက တခု အပါအဝင္ျဖစ္သည္။

ကားႏွင့္သြားျခင္းက ရထားစီး၍ သြားျခင္းထက္ ပို၍ အလုပ္ျဖစ္သည္ဟု ယူဆထားၾက ေသာ္လည္း ကားလက္မွတ္ ႀကိဳတင္ဝယ္ယူနိုင္ေရးက အနည္းငယ္ ေခါင္းကိုက္ခ်င္စရာ ျဖစ္သည္။

စြန႔္ဦးတီထြင္ လုပ္ ငန္း ရွင္ ေမာင္ႏွမ ၂ ဦး ျဖစ္သည့္ မသက္မြန္ေအး ႏွင့္ ကိုဇာနည္ေႏြဦး တို႔၏ Star Ticket ဝက္ဘ္ဆိုက္က ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ေမာ္ေတာ္ကား ပို႔ေဆာင္ေရး စနစ္ကို ဒီဂ်စ္တယ္ေခတ္သို႔ ေရာက္ရွိေစမည့္ လမ္းတခု ျဖစ္လာသည္။

“၂၀၁၄ ခုႏွစ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ရန္ကုန္ကေန ပုဂံကို သြားခ်င္လို႔ လက္မွတ္တေစာင္ ဝယ္ခ်င္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မတို႔ စိတ္ကူးရခဲ့ တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ ဘယ္မွာမွ လက္မွတ္ရွာလို႔ မရပါဘူး။ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြ အကုန္လုံးက ပိတ္ကုန္ၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ က လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ဝက္ဘ္ဆိုက္တခု ဘာေၾကာင့္ မလုပ္ နိုင္ရမွာလဲလို႔ ေတြးမိခဲ့ပါတယ္” ဟု မသက္မြန္ေအးက အီးေမးလ္မွ တဆင့္ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သူတို႔ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ကုမၸဏီ ျဖစ္သည့္ Ignite ၏ ေအာက္တြင္ Star Ticket ဝက္ဘ္ဆိုက္ကို စတင္ခဲ့ၾကသည္။

ကား လက္မွတ္မ်ားကို Star Ticket ဝက္ဘ္ဆိုက္ သို႔မဟုတ္ အပလီေကးရွင္းမွ တဆင့္ေသာ္လည္းေကာင္း စတိုးဆိုင္မ်ား ကဲ့ သို႔ ေသာ လက္မွတ္ေရာင္းကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ တဆင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ဝယ္ယူနိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ကားလက္မွတ္ ေရာင္းခ်ျခင္း ျဖင့္ အပိုဝင္ေငြ ရွာေဖြလိုသူမ်ားကို ကုမၸဏီမွ ကိုယ္စားလွယ္ အပလီေကးရွင္း ေပးထားသည္။ ကားလက္မွတ္ ဝယ္လိုသူမ်ားက (အြန္လိုင္းမွ မဟုတ္ဘဲ) အေရာင္းေဆာ့ဖ္ဝဲ အသုံးျပဳေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားထံမွ လည္း တိုက္ရိုက္ ေငြေခ်ဝယ္ယူ နိုင္ပါသည္။

“က်မတို႔က အနာဂတ္မွာ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ကားလက္မွတ္ တိုက္ရိုက္ဝယ္တဲ့သူေတြ ပိုမ်ားလာၿပီး လုပ္ငန္း ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေစ ခ်င္ပါတယ္။ လက္ရွိ အခ်ိန္မွာေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြ အမ်ိဳးသမီးေတြ အပိုဝင္ေငြရွာဖို႔ အတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္စားလွယ္ အပလီေကးရွင္းကို သုံးၾကဖို႔ က်မတို႔ အားေပးတိုက္တြန္းေနပါတယ္” ဟု မသက္မြန္ေအး ကေျပာသည္။

လိုအပ္ပါက Star Ticket မွ ဝန္ထမ္းမ်ားက ဝယ္သူမ်ားထံ လက္မွတ္မ်ား ပို႔ေဆာင္ေပးလိမ့္မည္ ျဖစ္သလို ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပတ္ သက္၍ အႀကံေပးမႈမ်ားလည္း ျပဳလုပ္ေပးသည္။ ျပည္တြင္း ခရီးသြားမွာ ကားလက္မွတ္ဝယ္ယူနိုင္ရန္ ျပဳလုပ္ေပးသည့္ နည္းတူ Star Ticket က နိုင္ငံျခား ခရီးသည္မ်ားကို လည္း ကူညီေန ပါသည္။

ျမန္မာနိုင္ငံ တလႊားမွ ထင္ရွားသည့္ ခရီးသြား ေနရာမ်ားသို႔ သြားေရာက္ခ်င္သူမ်ား အေနျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ေဆာင္႐ြက္ပါက ယာဥ္လိုင္း အမ်ားအျပားႏွင့္ ဆက္သြယ္ေဆာင္ ႐ြက္ရမည္ ျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္မီ ကားလက္မွတ္ ရရွိေရး အတြက္ အခက္အခဲျဖစ္နိုင္သည္မွာ ေျပာရန္ လိုမည္ မဟုတ္ပါ။

“ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ အမ်ားစုက ေလယာဥ္လက္မွတ္ ဝယ္တာ ကေန ဟိုတယ္ အခန္းႀကိဳတင္မွာၾကားတာ အထိ အြန္လိုင္းကတဆင့္ ေငြ ေခ်ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ တပတ္ေလာက္ပဲ လာလည္ၾကတဲ့ အခါ အေဝးေျပးကားလက္မွတ္ ရေအာင္ မဝယ္နိုင္ဘူးဆိုရင္ တကယ္ကို ခက္ခဲသြားပါလိမ့္မယ္။ က်မတို႔ ရဲ႕ေလ့လာမႈေတြ အရ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ အမ်ားစုက အေဝးေျပးကားေတြ စီးတဲ့ နည္းကို စတင္ေ႐ြးခ်ယ္လာၾကပါၿပီ” ဟု မသက္မြန္ေအး က Deal Street Asia သို႔ ေျပာသည္။

Star Ticket က ေမာ္ေတာ္ယာဥ္လုပ္ငန္း အမ်ားအျပားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားသည္။ ယခုအခါတြင္ ရန္ကုန္-မႏၲေလး ခရီးစဥ္ ကဲ့သို႔ေသာ နယ္ေဝး ခရီးစဥ္မ်ားကို ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္ေနသည္။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ အထိ လက္မွတ္ေရာင္းကိုယ္စားလွယ္ ၅၀၀ ေက်ာ္ ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ ေနၿပီး လစဥ္ ကားလက္မွတ္ ၂၂၀၀ ေက်ာ္ေရာင္းခ်ေပးေနသည္။

ျပည္သူမ်ားကို အြန္လိုင္းမွ ကားလက္မွတ္ဝယ္ယူျခင္း ႏွင့္ အသားက်လာေအာင္ေဆာင္႐ြက္ျခင္းက ျမန္မာနိုင္တြင္ နည္း ပညာသစ္မ်ား ႏွင့္ ဒီဂ်စ္တယ္ စနစ္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေစေရးကို အေထာက္အကူျဖစ္ေစမည့္ Ignite ၏ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားထဲမွ တ စိတ္ တပိုင္း ျဖစ္သည္။ “က်မတို႔လို နည္းပညာကုမၸဏီေတြ အတြက္ စိန္ေခၚမႈကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံက ျပည္သူေတြက အခုထိ နည္းပညာနဲ႕ အသားမက်ေသးတာပါပဲ” ဟု မသက္မြန္ေအး က Deal Street Asia ႏွင့္ အင္တာ ဗ်ဳးတြင္ ေျပာသည္။

Star Ticket က ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ Asean Entrepreneurship Summit တြင္ နည္းပညာ ကုမၸဏီ သစ္တခု အေနျဖင့္ Rice Bowl Startup Award ရရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ျပည္တြင္း နည္းပညာကုမၸဏီတခု ျဖစ္သည့္ BOD Tech ထံမွ ရန္ပုံေငြ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂၀၀၀၀၀ ရရွိခဲ့သည္။

“လာမယ့္ ၂ ႏွစ္ အတြင္း ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕ ကားလက္မွတ္လုပ္ငန္းမွာ ပင္မ အေျခခံ ျဖစ္လာဖို႔ နဲ႕ တျခားလက္မွတ္ ေတြကို လည္း ဝန္ေဆာင္ေပးနိုင္ဖို႔ က်မတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထား ပါတယ္” ဟု မသက္မြန္ေအးက ထိုအခ်ိန္တြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း Yahoo တြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္ အရ သိရသည္။ သူ ႏွင့္ ကိုဇာနည္ေႏြဦး တို႔သည္ Forbes Asia ကေ႐ြးခ်ယ္သည့္ ၂၀၁၆ ခု ႏွစ္အတြက္ အာရွေဒသမွ အသက္ ၃၀ ေအာက္ ထူးခြၽန္ေအာင္ျမင္သူ ၃၀ စာရင္းတြင္ပါဝင္ခဲ့ၾကသည္။

မသက္မြန္ေအး ႏွင့္ ကိုဇာနည္ေႏြဦး တို႔ေမာင္ႏွမ က သူတို႔ ႀကိဳးစားေနသည့္ အေပၚတြင္ ဆက္လက္၍ အာ႐ုံစိုက္ထားၾကသည္။

“က်မတို႔က analog စနစ္ကေန ဒီဂ်စ္တယ္ စနစ္ကို ေျပာင္းလဲ ျခင္းအားျဖင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြ အခ်င္း ခ်င္း ဆက္ သြယ္ထားတဲ့ ကြန္ရက္တခုကို ဖန္တီးေနပါတယ္။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ကူညီေနပါတယ္” ဟု မသက္ မြန္ ေအးက ေျပာသည္။

( www.forbes.com ပါ Casey Hynes ၏ Bus Ticketing In Myanmar Goes Digital, Thanks To This Brother-Sister Team ကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။)

From : ဧရာဝတီ by Casey Hynes

Originally published at - =source=

Read More »

Wednesday, May 03, 2017

အႏၲရာယ္ေတာမွာ ေနထုိင္ၾကသူမ်ား




“တခန္းတည္း အိပ္ရတာ ဆုိေတာ့ အေမက မနက္ ေစာေစာ ထမင္း ထခ်က္တဲ့ အခ်ိန္ဆုိ သူ သမီးဆီ ေရာက္ လာတယ္။”

ကယား ျပည္နယ္၊ ဖာေဆာင္း ၿမိဳ႕နယ္ ေတာင္ေပၚ ရြာကေလးမွာ ေနတဲ့ နန္းမူ (အမည္လဲြ) က ပေထြး ျဖစ္သူရဲ႕ က်ဴးလြန္မႈ ေတြကို ျပန္ေျပာျပ တာပါ။

“သမီးအိပ္တဲ့ ေနရာကို လာၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ခ်ဳပ္ထားတယ္၊ သမီးက ေအာ္ၿပီး ငိုေတာ့ သမီး ပါးစပ္ကုိ ေခါင္းအုံးနဲ ႔ဖိၿပီး ပိတ္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေျခေထာက္ နဲ႔လည္း ကန္တယ္။ သူမ်ားကုိ ေျပာျပရင္ နင့္ကုိ ငါ သတ္ပစ္ မယ္တဲ့။”

အခုအခါ အသက္ ၁၅ ႏွစ္ အရြယ္ရွိၿပီ ျဖစ္တဲ့ နန္္းမူက ဒီလို အျဖစ္ဆိုးကို ဒုတိယတန္း ေက်ာင္းသူ ဘဝကတည္းက စႀကံဳ ရတာလို႔ ေျပာပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ ပေထြးက သူ႔ကို အိမ္မွာတင္ မက အျခားေနရာေတြ မွာပါ အႀကိမ္ႀကိမ္ က်ဴးလြန္ ခဲ့ပါတယ္။

“မီးေသြး သြားဖုတ္ေတာ့လည္း သမီးကို ေခၚသြားတယ္။ အဲဒီမွာလည္း လုပ္တယ္။ သမီး ေအာ္ငုိျပန္ေတာ့ နင္ ေအာ္ၾကည့္၊ နင့္ကုိ သူမ်ား လာသတ္ လိမ့္မယ္တဲ့၊ အဲဒီမွာက သူပုန္ေတြ ရွိေတာ့ နင့္ကုိ သူမ်ား ေသနတ္နဲ႔ လာပစ္ သတ္မယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။”

ႀကံဳရင္ႀကံဳသလို အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်င့္ႀကံခံရတာေၾကာင့္ အပ်ဳိေဖာ္ဝင္စအရြယ္မွာပဲ ကိုယ္ဝန္ရလာတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

“တရက္မွာ သမီး ေက်ာင္းက ျပန္လာေတာ့ သူက ေမးတယ္။ နင္ ရာသီလာသလားတဲ့။ ဟင့္အင္း…. မလာဘူးလုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူနဲ႔သိတဲ့ ဆရာမတေယာက္ဆီ ေခၚသြားတယ္။ စစ္ၾကည့္ေတာ့ ကုိယ္ဝန္ ၆ လရွိၿပီတဲ့။ ဆရာမက ဘယ္သူနဲ႔ ရတာလဲေမးေတာ့ သူက ပန္းရန္သမားနဲ႔ ရတယ္လုိ႔ ေျဖတယ္။ သမီးကုိ လိမ္ခုိင္းတာ။ သမီးက မေျပာေတာ့ သူ ဝင္ေျဖတယ္။ ဖ်က္ခ်လုိ႔ မရဘူးလားလုိ႔ သူက ေမးေတာ့ ဆရာမက မရဘူးတဲ့။ အဲဒါ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အရက္ဦးေရနဲ႔ က်ားငါးေကာင္ေဆးနဲ႔ တုိက္တယ္။”

အရက္နဲ႔ေသြးေဆးေတြ တိုက္ေပမယ့္ ကိုယ္ဝန္က ပ်က္က်မသြားခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလိုနဲ႔ ကေလးတေယာက္ ရခဲ့တယ္လို႔ နန္းမူက ေျပာပါတယ္။

“သမီး ကေလးေမြးေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေဆး႐ုံမွာ သူမ်ားကုိ ေပးလုိက္တယ္။”

ကေလးေမြးခါနီး ကိုယ္ဝန္ရင့္လာခ်ိန္မွ အရပ္က သိသြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ပေထြးျဖစ္သူကို အေရးယူခဲ့ပါတယ္။

ပေထြးျဖစ္သူကို ၂၀၁၆ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ တရား႐ုံးက ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္ အျပစ္ေပးခဲ့ပါတယ္။

နန္းမူရဲ႕အမႈကုိ လုိက္ပါကူညီေပးခဲ့တဲ့ ဖာေဆာင္းၿမိဳ႕ေန အမ်ဳိးသမီးတဦးက သူရဲ႕အျမင္ကုိ အခုလုိ ေျပာျပပါတယ္။

“ယုံၾကည္မႈက သိပ္အားနည္းသြားၿပီ။ စိတ္ခ်လုိ႔ မရဘူး။ မိန္းကေလးငယ္ေတြအတြက္ လုံးဝကုိ မလုံၿခံဳေတာ့ဘူး။ ေမာင္ႏွမလည္း စိတ္ခ်လုိ႔ မရ၊ ဦးေလးနဲ႔ တူဝရီးေတြလည္း စိတ္ခ်လုိ႔ မရ၊ အေဖရင္း က်ဴးလြန္မႈေတြလည္း ရွိလာ၊ ပေထြးဆိုရင္ ပိုဆိုးတဲ့ အေျခအေနကုိ ေရာက္သြားၿပီ။”

အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ အရြယ္မတိုင္ခင္မွာ ဒါမွမဟုတ္ အရြယ္ေရာက္ၿပီးခ်ိန္မွာ ပတ္ဝန္းက်င္က နီးစပ္သူေတြေၾကာင့္ အႏၲရာယ္က်ေရာက္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန ပိုမိုတိုးျမႇင့္လာပါတယ္။

နန္းမူလိုပဲ အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ ႀကံဳရသူ ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ေျမာက္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္က မိျဖဴ (အမည္လဲြ) ျဖစ္ပါတယ္။

မိျဖဴရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကိုေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက အတူေနခဲ့တဲ့ အေဒၚျဖစ္သူက ျပန္ေျပာျပပါတယ္။

“၂ တန္းႏွစ္ကေန ၇ တန္းႏွစ္အထိ အေဒၚနဲ႔ အတူေနတယ္။ သူ လာေျပာျပတဲ့ အခ်ိန္မွာ အန္တီက ငုိတာေပါ့၊ သူကလည္း ငုိ၊ အဲဒါနဲ႔ သမီး နင့္အဝတ္အစားေတြေရာ ဆုိေတာ့ ရွိတယ္ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ထဲမွာတဲ့….”

သနပ္ခါးကုိ ပါးျပင္မွာ ေဖြးေနေအာင္ လိမ္းထားေသာ္လည္း အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ အေဒၚႀကီးက မ်က္ရည္ေတြ စီးက်ရင္း တူမ မတရားက်င့္ခံရတဲ့အေၾကာင္းကုိ ေျပာျပေနပါတယ္။

တူမျဖစ္တဲ့ မိျဖဴက အသက္ ၁၇ ႏွစ္အရြယ္ ရွိပါၿပီ။ အေဖျဖစ္သူ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဆံုးပါးခဲ့ၿပီး မိခင္က ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့တာေၾကာင့္ အေဒၚက ေခၚၿပီး ေမြးစားထားတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အေဒၚျဖစ္သူဆီ ေရာက္လာၿပီးေနာက္ မိျဖဴက စက္႐ံုတခုမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

“သူက ရင္က်ပ္ေရာဂါရွိတယ္။ ေနမေကာင္းေတာ့ အလုပ္က နားရတယ္။ တလေက်ာ္ နားလုိက္ေတာ့ အလုပ္က ျပဳတ္သြားတယ္”

အဲဒီေနာက္ေတာ့ အျဖစ္ဆိုးေတြဟာ မိျဖဴေနာက္ကို လိုက္လာပါေတာ့တယ္။

ေနမေကာင္းတဲ့ မိျဖဴဟာ အလုပ္ျပဳတ္သြားတဲ့ေနာက္ အေႂကြးတင္လာပါတယ္။ အေႂကြးဆပ္စရာ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ သူ႔အစ္မအိမ္မွာ အကူအညီသြားေတာင္းခဲ့တယ္လို႔ အေဒၚက ေျပာျပပါတယ္။

“အလုပ္သြင္းေပးမယ္ဆုိၿပီး ခဲအုိက ေခၚသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ သားမယား ျပဳက်င့္လုိက္တယ္”

တူမျဖစ္သူ မိျဖဴမွ ျပန္ေျပာျပခ်ိန္မွာ အေဒၚလုပ္သူက သူ႔အေနနဲ႔ ဘာေတြ ဆက္လုပ္ရမလဲဆုိတာကုိ စဥ္းစားမိသေလာက္ ေျပာျပခဲ့တယ္လို႔ ရွင္းျပပါတယ္။

“သူ လာေျပာျပတဲ့အခ်ိန္မွာ အန္တီက ငုိတာေပါ့၊ သူကလည္း ငုိ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ့ အဝတ္အစားဝတ္လာၿပီး က်ဴးလြန္ခံရတဲ့အခ်ိန္က ဝတ္ခဲ့တဲ့အဝတ္ကုိ အထုပ္နဲ႔ ထုပ္ၿပီးျပန္ယူလာတယ္၊ အဲဒါနဲ႔ နင့္အဝတ္ေတြ မေလၽွာ္နဲ႔လုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္။ အရင္က စာေတြဖတ္ထားေတာ့ အဲဒါေလးေတာ့ သိထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုမ်ဳိး အေတြ႔အၾကံဳက မရွိေတာ့ ေနဦး၊ ငါ စဥ္းစားဦးမယ္၊ ဒါ… အမႈဖြင့္ရမယ္ေပါ့”

႐ံုးတို႔ ရဲစခန္းတို႔နဲ႔ အကြၽမ္းတဝင္မရွိတဲ့အတြက္လည္း အမႈဖြင့္ဖို႔ကစၿပီး အခက္ေတြ႔ခဲ့တယ္လို႔ အေဒၚျဖစ္သူက ေျပာပါတယ္။

“အမႈဖြင့္ရင္လည္း ပုိက္ဆံကုန္တယ္ေလ။ အန္တီက နားမလည္ဘူး။ သိထားတာက ေငြမ်ားရင္ တရားႏုိင္တယ္လုိ႔ပဲ သိထားတာ။ ကုိယ့္မွာလည္း တျပားမွမရွိေတာ့ အန္တီတုိ႔ အေနအထားနဲ႔ သြားလုိ႔မရဘူး”

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အမ်ဳိးသမီးတဦးဆီမွာ အကူအညီေတာင္းရင္းနဲ႔ အမႈဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္လိုု႔ ေျပာျပပါတယ္။

“အန္တီ့အသိထဲမွာ NLD မွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အစ္မႀကီးေတြ ရွိတယ္၊ သူတုိ႔ကတဆင့္ အခုလို ကူညီတဲ့လူေတြနဲ႔ ေတြ႔တာ။ ေနာက္တေန႔မနက္က်ေတာ့ ရဲစခန္းကိုလာၿပီး အမႈဖြင့္ခဲ့တာ”

ဒီအမႈကို လုိက္ပါကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ မဝါဝါက သူ႔အေနနဲ႔ ဘယ္လို ကူညီခဲ့ရသလဲဆိုတာကုိ အခုလို ရွင္းျပပါတယ္။

“(က)ရပ္ကြက္က အသိတေယာက္က ဖုန္းဆက္လာတယ္။ ၁၇ ႏွစ္သမီးေလး မုဒိမ္းက်င့္ခံရတယ္ေပါ့၊ ဒီကေလးမေလးနဲ႔ သူ႔ႀကီးေတာ္ ေရာက္လာတယ္ေပါ့။ သူတို႔အေနနဲ႔က ဥပေဒပုိင္းအရလုပ္ဖို႔ အားနည္းေတာ့ ကူညီပါဆုိၿပီး ေျပာလာတယ္။ ည ၈ နာရီခြဲေလာက္ရွိၿပီ။ သူတို႔နဲ႔ ေတြ႔တာက (င)ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး႐ံုးမွာပဲ ေတြ႔တယ္။ ႏွစ္သိမ့္မႈေတြ ေပးတယ္၊ ေမးစရာေတြ ေမးတယ္၊ အဓိက သက္ေသအေထာက္အထားပါ လာတယ္။ ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဝတ္ထားတဲ့ သုက္ပိုးပါတဲ့ အဝတ္အစားေပါ့။ အဲဒါေတြကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးနဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီး သိမ္းလုိက္တယ္”

ေနာက္ေတာ့ ရဲစခန္းကို အေၾကာင္းၾကားၿပီး မနက္မွာ ရဲစခန္းမွာ အမႈဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

“စခန္းကုိ အေၾကာင္းၾကားလုိက္တဲ့အခ်ိန္က ည ၁၂ နာရီေလာက္ရွိၿပီ။ ေနာက္တေန႔ ထပ္ခ်ိန္းၿပီး အစ္မနဲ႔အတူ ကူညီေပးခ်င္တဲ့ လူေတြစုၿပီး မနက္ ၁၀ နာရီ ရဲစခန္းကို သြားတယ္။ အမႈဖြင့္တယ္။ အဲဒီေန႔ညမွာပဲ က်ဴးလြန္တဲ့လူကုိ ည ၈ နာရီေလာက္မွာ ဖမ္းမိတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဥပေဒပုိင္းအရ ကူညီေပးတဲ့ legal clinic ကုိ ခ်ိတ္ဆက္တယ္”

ရဲစခန္းမွာ အမႈဖြင့္႐ံုနဲ႔ကိစၥက မၿပီးပါဘူး။ က်ဴးလြန္သူခဲအိုကို ဖမ္းဆီးရမိဖို႔ကလည္း ႀကိဳးပမ္းရပါေသးတယ္။ ရဲနဲ႔အတူ တရားခံကို ဖမ္းမိဖုိ႔ ဝိုင္းဝန္းကူညီေပးခ့ဲတဲ့ ႏုိင္ငံေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ ကုိေအာင္ေက်ာ္ (ေျမာက္ဥကၠလာ)က ဖမ္းဆီးမိခဲ့ပုံကုိ ရွင္းျပပါတယ္။

“ဖမ္းဖုိ႔လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲေတြက အဆင္သင့္မျဖစ္ဘူး၊ ဒီတရားခံကလည္း ဘယ္ေရာက္လုိ႔ ေရာက္မွန္းမသိဘူး၊ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကံေကာင္းတာက တရားခံက ေကာင္မေလးကို ဖုန္းေခၚလာတယ္၊ (နင္ ဘယ္မွာလဲ ဘာညာနဲ႔) အဲဒါနဲ႔ ေကာင္မေလးကို အမ်ဳိးသမီးတခ်ဳိ႕က ေျပာရမယ့္စကားကုိ စာနဲ႔ေရးၿပီး (သမီးတေယာက္တည္း ဘယ္သြားရမလဲ မသိဘူး၊ ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္ေနတယ္) ဘယ္သူနဲ႔မွ အဆက္အသြယ္ မရွိတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးေပါ့၊ ေျပာခိုင္းေတာ့ တရားခံကေန ငါ ဘယ္မွာရွိတယ္၊ နင္ လာခဲ့ဆုိေတာ့ အဲဒါနဲ႔ ေကာင္မေလးနဲ႔ တဖက္လွည့္မၽွားၿပီး ျပန္ခ်ိန္းတာ”

အဲဒီေနာက္ေတာ့ ရဲေတြနဲ႔အတူ တရားခံခ်ိန္းတဲ့ဆီကို လိုက္ရပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ စထြက္တာ၊ က်ေနာ္ရယ္ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းရယ္ ရဲႏွစ္ေယာက္ရယ္။ ေအာင္ေကာင္းစံလက္ ဖက္ရည္ဆုိင္လုိ႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီ(စုိက္ပ်ဳိးေရး)ဘက္မွာ ႏွစ္ဆုိင္ ရွိတယ္။ တဆုိင္က စုိက္ပ်ဳိးေရးထိပ္မွာ တဆုိင္က ေရေဝးအေကြ႔နားမွာ ဆုိင္မွားၿပီးေတာ့ ေရေဝးအေကြ႔မွာ သြားေစာင့္တာ၊ အဲဒီမွာ ဖုန္းျပန္ဝင္လာတယ္။ ဟုိဘက္ဆုိင္ဆုိေတာ့ ဟုိဘက္ဆုိင္ တခါသြားတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ဆုိင္ထဲမွာ မေတြ႔ဘူး။ ဒီေကာင္က အက်ႌအျဖဴအပြႀကီးဝတ္ၿပီး လမ္းေဘးမွာ ရပ္ေနတာ အဲဒီမွာ ဝင္ဖမ္းလုိက္တာ”

၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလဆန္းမွာ ခဲအိုျဖစ္တဲ့ တရားခံကုိ ဖမ္းမိခဲ့ၿပီး အမႈဖြင့္ တရားစြဲဆိုႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ မတ္လအလယ္မွာေတာ့ အမႈခ်ိန္း ၅ ႀကိမ္ရွိခဲ့ပါၿပီ။

နန္းမူနဲ႔ မိျဖဴတို႔လို ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္သူေတြရဲ႕မတရားျပဳက်င့္ခံရတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားအျပားရွိတယ္လို႔ အမ်ဳိးသမီးေရး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ထားဝယ္အမ်ဳိးသမီးသမဂၢက တြဲဖက္အတြင္းေရးမႉး မမာလာေက်ာ္သိန္းက ေျပာပါတယ္။

“က်ဴးလြန္သူေတြဟာဆုိရင္ ၾသဇာအာဏာရွိသူေတြ ျဖစ္တယ္။ ၾသဇာအာဏာ ရွိသူေတြထဲမွာ ဖေအနဲ႔ရင္းႏွီးသူ၊ မိသားစုနဲ႔ နီးစပ္သူေတြ၊ ေနာက္ပေထြး၊ ခဲအုိ၊ မတ္၊ ဦးေလးတုိ႔ ျဖစ္တယ္”

ဒီလို အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ဆိုရင္ ပညာေပးမႈေတြ အမ်ားႀကီး လိုအပ္တယ္လို႔ မမာလာေက်ာ္သိန္းက ေျပာပါတယ္။

“အကုန္လုံးလုပ္မွ ရမယ္။ ပထမ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကုိယ့္သားသမီးကုိ ငယ္စဥ္ကတည္းက ပညာေပးထားရမယ္။ ပညာေပးတဲ့အခါမွာလည္း နည္းလမ္းက်ဖုိ႔ လုိတာေပါ့ေနာ္၊ အဝတ္အစားကုိ ဆုိလုိတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ခႏၶာက ဘယ္လုိအရာေတြက သူမ်ား မထိရ၊ မကိုင္ရတဲ့ အရာေတြေပါ့။ ပညာသားပါပါ ေျပာျပထားတာမ်ဳိးေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ကုိယ့္ရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြ ျဖစ္ပါေစ၊ ေယာက္်ားေတြနဲ႔ သိပ္ရင္းရင္းႏွီးႏွီး မေနဖို႔ သတိ ေပးတာမ်ဳိးေပါ့။ ေနာက္တခုက ပတ္ဝန္းက်င္ကို ပညာေပးရမွာပါ။ က်ဴးလြန္ခံရတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ အျပစ္တင္စကား မေျပာဖုိ႔”

အမ်ဳိးသမီးငယ္ေတြဟာ က်ဴးလြန္ခံရရင္လည္း အကူအညီရတာမ်ဳိးထက္ အျပစ္တင္ခံရတာက အရင္ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ေျပာျပပါတယ္။

“အက်ဴးလြန္ခံရတဲ့ မိန္းကေလးအမ်ားစုဆုိရင္ ပညာမတတ္ဘူး။ က်ဴးလြန္ခံရၿပီ ဆုိရင္ ပထမဦးဆုံး မိသားစုရဲ့ အျပစ္တင္ျခင္းကုိ ခံရတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ အသုိင္းအဝိုင္းက အျပစ္တင္ေဝဖန္မႈေတြ ခံရတယ္။ ဥပမာ လက္ရွိအမႈတခုဆုိရင္ ေက်ာင္းသူေလးက အသက္ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ ခႏၶာကုိယ္က ဖြံ႔တယ္၊ ထြားတယ္၊ အဲဒါကုိ ေကာင္မေလးက ျမဴဆြယ္တယ္ဆုိတာမ်ဳိးေတြ ေျပာဆုိၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး ပတ္ဝန္းက်င္က အေမကုိ ဝိုင္းၿပီး အျပစ္တင္ၾကတာမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္”

လူထုအေျချပဳအဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ ၿမိဳ႕နယ္အလိုက္ အသိပညာေပး စကားဝိုင္းေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ သြားလုပ္ေပးသလုိ ေက်းရြာေတြအထိ ဆင္းၿပီး လုပ္ေစခ်င္တယ္လုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္။

“ၿမဳိ႕မွာေပးရင္ ၿမဳိ႕ကပဲသိမွာေလ၊ ရြာေတြအထိပါ ဆင္းေပးမွ ရြာသားေတြက ပုိနားေပါက္မယ္ ထင္တယ္၊ ရြာသူရြာသားေတြဆုိေတာ့ နားလည္ဖုိ႔ ခက္တယ္။ သင္တန္းေပးတာတုိ႔ စကား၀ုိင္းေပးတာတုိ႔ မ်ားမ်ားလာလုပ္ေပးမွ ပုိသိျမင္လာမယ္”

အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အေရးယူမႈေတြ၊ တရားစီရင္မႈေတြ ျမန္ဆန္လာတာကေတာ့ အားတက္စရာတခုပါလို႔ ထားဝယ္အမ်ဳိးသမီးသမဂၢက ေျပာပါတယ္။

“အခုဆုိရင္ အမႈေတြကို စီရင္တာ ျမန္လာတယ္၊ အရင္လုိေႏွာင့္ေႏွးမေနေတာ့ဘူး၊ ခံရတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ စိတ္ဖိစီးမႈ အမ်ားႀကီး မခံရေတာ့ဘူး၊ ႏွစ္လ၊ သုံးလနဲ႔ၿပီးတဲ့ အမႈေတြ မ်ားလာတယ္၊ ဒီအတုိင္းသာ ဆက္သြားမယ္ဆုိရင္ ဒီလိုအမႈေတြဟာ ေလ်ာ့နည္းလာမယ္”

ထားဝယ္အမ်ဳိးသမီးသမဂၢမွာေတာ့ ဒီလိုႀကံဳေတြ႔လာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ကူညီဖို႔ အမ်ဳိးသမီးေဂဟာတခု ဖြင့္လွစ္ထားေပးပါတယ္။ ၂၀၁၅-၂၀၁၆ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ သက္ငယ္မုဒိမ္းမႈ ၁၈ မႈကို အကူအညီေပးခဲ့ရတယ္လို႔လည္း သူက ေျပာပါတယ္။

“အဲဒီအမႈ ၁၈ မႈထဲမွာ ဖခင္ရင္းက က်ဴးလြန္တာ ၃ မႈနဲ႔ က်န္တာေတြက မိသားစုနဲ႔ အျခားရင္းႏွီးကြၽမ္း၀င္သူေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကတာ ျဖစ္တယ္”

www.hiburma.net က ေဆာင္းပါးကုိ ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

From : ဒီဗြီဘီ by ပစ္တိုင္းေထာင္မ

Originally published at - http://burmese.dvb.no/archives/204422


Read More »

Sunday, April 30, 2017

ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ဒီမိုကေရစီကို အသက္သြင္းေနတဲ့ ထိုင္ဝမ္ရဲ႕ ဟက္ကာ ဝန္ႀကီး


Taiwan's digital Minister Tang Feng (唐鳳)


ထိုင္ဝမ္ရဲ႕ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ေရးရာ ဝန္ႀကီး ေအာ္ဒေရး တန္ဟာ အသက္ ရွစ္ႏွစ္ အရြယ္ ကတည္းက ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ိုဂရမ္ ေရးဆြဲမႈ စတင္ သင္ယူခဲ့တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ ပါရမီရွင္နဲ႔ စြန္ဦး တီထြင္ လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။

သူဟာ ေသာ့ျပင္ ဆရာလို လူမ်ိဳး တျခားသူကို မထိခိုက္ ေစဘဲ အကူအညီ ေပးဖို႔ အတြက္သာ ကိုယ့္အရည္ အခ်င္းကို အသံုးခ် တတ္တဲ့ တာဝန္သိ ဟက္ကာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္လိုု႔ ေျပာပါတယ္။

မႏွစ္က အာဏာရ လာခဲ့တဲ့ သမၼတ ဆိုင္အင္းဝမ္ကို ကူညီေထာက္ပံ့ ေပးခဲ့ၾကတဲ့ လူငယ္ မဲဆႏၵရွင္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈ ပိုေကာင္း ေစဖို႔ေမွ်ာ္ လင့္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ ခန္႔အပ္ ခံထားရတဲ့ ၃၅ ႏွစ္ အရြယ္ တန္ဟာ မူဝါဒ ေရးဆြဲေရးမွာ အမ်ား ျပည္သူ ကိုယ္တိုင္ တိုက္႐ိုက္ ပါဝင္လာ ေစဖို႔နဲ႔ သတင္းမွား ေတြကို တံု႔ျပန္ နွိမ္နင္း နိုင္ဖို႔ အတြက္ သူ႔ရဲ႕ ကြ်မ္းက်င္ မႈကို အသံုးခ်လ်က္ ရွိပါတယ္။

‘လူေတြကိုကိုယ္သေဘာမက်တဲ့ အေတြးအႀကံေတြနားေထာင္ခိုင္း တာက အေျခခံအားျဖင့္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ကိုယ္ခံအားစနစ္ကို ဖြံ႕ၿဖိဳး ေစတာပဲ၊ လူေတြက ကိုယ္နဲ႔ သေဘာထားခ်င္း မတိုက္ ဆိုင္တဲ့ လူေတြ ရဲ႕ အေန အထားကို ေတာင္ ေသခ်ာသတိထား စဥ္းစား မိၿပီးသား ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ သတိနဲ႔ ေနၿပီးသား ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေကာလာဟလ ေတြကို အလြယ္ တကူ ယံုၾကည္မိမွာ မဟုတ္ေတာ့ ဘူးေပါ့ လို႔ တန္က ဆိုးလ္ၿမိဳ႕မွာ နွစ္စဥ္ က်င္းပတဲ့ ႏိုုင္ငံတကာ ဟက္ကာ ၿပိဳင္ပြဲကို လာေရာက္စဥ္က ေအပီ သတင္းဌာနကို ေျပာပါတယ္။

ျပည္သူလူထုပါဝင္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေရးဟာ တ႐ုတ္ျပည္မႀကီး ကေနခြဲထြက္လာတဲ့ ျပည္သူ ၂၃ သန္းရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံ အျဖစ္နဲ႔ ထိုင္ဝမ္ရဲ႕အေနအထား အတြက္အေရး ပါတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

တန္ရဲ႕နည္းဗ်ဴဟာေတြထဲက တစ္ခုကေတာ့ Pol.is လို႔ေခၚတဲ့ မွတ္ ဉာဏ္တုနဲ႔ဖန္တီးထားတဲ့ စနစ္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး အဲသည္စနစ္ကမူဝါဒေရး ရာ ကိစၥရပ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူထု အျမင္ကိုေပါင္းစုမွ်ေဝေပးၿပီး   အေနအထားတစ္ခုခုအတြက္ ေထာက္ခံအားေပးမႈအတိုင္းအတာကို အတိအက်ေဖာ္ျပေပးတာျဖစ္ပါတယ္။

အစိုးရအေန နဲ႔ သည္အခ်က္ အလက္ေတြကို ဥပမာ Uber နဲ႔ တျခားတကၠစီဝန္ေဆာင္မႈေတြကို စည္းကမ္းၾကပ္မတ္ေရး ညႇိႏိႈင္းမႈေတြမွာလိုမ်ိဳး အသံုးခ်လို႔ ရႏိုင္ပါ တယ္လို႔တန္က ဆိုပါတယ္။

တန္ရဲ႕ဒစ္ဂ်စ္တယ္လိုင္းလႈပ္ရွားမႈေတြမွာေတာ့ ထိုင္ဝမ္အတြင္းရွိ ထိပ္တန္းအဆင့္ ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္းသမားေတြကို ႏိုင္ငံရဲ႕မျဖစ္မေန စစ္မႈ ထမ္းရျခင္း အစား ပံုစံတစ္မ်ိဳးနဲ႔ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေစတာလည္း ပါဝင္ပါတယ္။

သည္နည္းလမ္းအရဆိုရင္ League of Legend ကစားသမားေတြ ဟာ အိုလံပစ္ဆုတံဆိပ္ရွင္တစ္ဦးရႏိုင္ေလာက္တဲ့အခြင့္အေရးေတြ  အတိုင္း ရရွိႏိုင္ ေစပါတယ္။

ေနာက္ႏွစ္က်ရင္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကိုေကာလာဟလေတြနဲ႔ သတင္းမွားေတြအမွားအမွန္ခြဲျခားသိရွိႏိုင္ေစဖို႔ စာသင္ႏွစ္တိုင္းမွာ ‘သတင္း အခ်က္ အလက္ နည္းပညာႏွင့္ မီဒီယာ စာတတ္ေျမာက္ေရး သင္တန္းေတြ စတင္ သင္ၾကားေပးဖို႔ သူက စီစဥ္ထားပါတယ္။

‘အဓိက သတင္းမွားေတြကို ခြဲျခားသိရွိႏိုင္ဖို႔ခ်ည္းပဲမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္စြမ္းရွိဖို႔ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါမွသာလူေတြကေကာ လာဟလကိုအေျခခံၿပီး တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္းနဲ႔ လမ္းလြဲအတိုင္း ပါမသြားၾကမွာေပါ့လို႔ သူကဆိုပါတယ္။



တန္ဟာ လိင္တူခ်စ္သူေတြ အေပၚေရွး႐ိုးစြဲ အဖြဲ႔ အစည္းေတြက ျပစ္တင္ ေဝဖန္ေလ့ရွိတဲ့ အေရွ႕အာရွမွာျဖစ္ေတာင့္ ျဖစ္ခဲ အေျခအေန အျဖစ္ ထိုင္ဝမ္မွာ အစိုးရ ဝန္ႀကီးျဖစ္လာတဲ့ လိင္ေျပာင္း ထားသူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။

‘အေရးအႀကီးဆံုးက အင္တာနက္ဆိုတာ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ေနရာ တစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ လူေတြလက္ခံေနဖို႔ပါ၊ ဒါမွ သူစိမ္းေတြနဲ႔စကား ေျပာဆိုလို႔ရႏိုင္မယ့္၊ သူစိမ္းေတြ ဆီက ေလ့လာ သင္ယူလို ႔ရႏိုင္မယ့္ လူ႔ အဖြဲ႔ အစည္းေတြကို ဆက္ၿပီး ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ ၾကလိမ့္မယ္၊ အေျခခံ အားျဖင့္ေတာ့ အင္တာနက္ေပၚမွာ လံုၿခံဳေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္မတို႔ ကိုယ္လုပ္ စရာရွိတာ မလုပ္ၾကဘူး ဆိုရင္ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္း အင္အားျဖစ္ ရမယ့္အစား အပိုင္းပိုင္း ကြဲေနတဲ့ အင္အားပဲ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အြန္လိုင္းေလာကဟာ လူသားေတြရဲ႕ ျပင္ပေလာကမွာပါ မရွိမျဖစ္ ဝင္ေရာက္ ရွင္သန္ေနၾကတဲ့ ေနရာ တစ္ခု ျဖစ္လာၿပီး ဒီမိုကေရ စီနဲ႔ ေသြဖည္ တာေတြ၊ လူမဆန္ တာေတြ ရွိလာႏိုင္တဲ့ အႏၱရာယ္ရွိ တယ္လို႔ သူက ေျပာခဲ့ ပါတယ္။

YSD

[ref: Seattletimes, Apr 23, 2017.]

From : ကုမုျဒာဂ်ာနယ္

Originally published at - http://www.kumudranews.com

Read More »

Thursday, April 27, 2017

ဆရာမ မညာနဲ႔ေနာ္




လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလး ရက္က ပုသိမ္ၿမိ့ဳမွာ rape case တစ္ခု ျဖစ္သြားတာ ၿမိဳ့သူ ၿမိဳ့သားေတြ သိၾကပါတယ္ ေကာင္မေလးက ၁၁ႏွစ္ ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္ တရားခံ ကိုလည္း မိထား ပါတယ္ ပုသိမ္ၿမိဳ႕မ ရဲစခန္း စခန္းမႈးက ကေလးမေလး အတြက္အႏၲရယ္ ျဖစ္မွာ စိုးတာေၾကာင့္ က်မတို႔ ဆီမွာ ေခၚယူေစာင့္ေရွာက္ ေပးဖို႔ ေျပာပါတယ္။

အဲ့ဒါနဲ႔ကေလးမေလး ရဲစခန္းမွာ ေပးထားတဲ့ လိပ္စာ အတိုင္း သြားရွာပါတယ္ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီ ေနရာမွာ မရွိပါဘူး က်မလည္း အဆင့္ဆင့္ စံုစမ္းရင္းနဲ႔ လိုက္ရွာတဲ့ အခါ မေမ်ာ္လင့္ ထားတာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။

ကေလးေလးဟာမိႈင္ေတြေနမလား က်န္းမာေရးေကာ ဘယ္လိုရွိမလဲ ေၾကာက္ေန မွာလား လူေတြကို ရွက္ေန မွာလား လားေပါင္းစံုနဲ႔ေပါ့၊ ကမ္းနား လမ္းက ေရဆင္းတန္ေစာင္းေရွ႕မွာ ေကာ္ဗူး ကိုယ္စီနဲ႔ ကေလးတစ္စုကို သြားေတြ႔ပါတယ္။

သူတို႔ အုပ္စုထဲက မ်ားလား ဆိုၿပီး လွမ္းေခၚ ေမးၾကည့္ေတာ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က ရဲရဲတင္းတင္းပဲ ဟုတ္တယ္ ဆိုၿပီး ထြက္လာ ပါတယ္။ သူ႔ကို ၾကည့္ရတာ ေအးေအး ေဆးေဆးပါပဲ ဘာျပသနာမွ မရွိခဲ႔သလိုမ်ိဳး အဲ့ဒီ အခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္က သူ႔လက္ကို လာဆြဲပါတယ္။

ဟဲ့ ငါဟိုကိစၥ ေျပာေနတာ ဆိုၿပီး က်မဘက္ကို ျပန္လွည့္ လာတယ္ အဲ့ဒါ သူ႔ေယာက္က်ားပါတဲ့ ဘုရားတဖို႔ေတာင္ မလံုေလာက္ ပါဘူး ႏွစ္ေယာက္ စလံုး ေသေရာ ေက်ေရာ ဆယ္ႏွစ္ ဝန္းက်င္ပါပဲ။ က်မျမင္ရသေလာက္ အပ်ိဳမျဖစ္ေလာက္ ေသးပါဘူး။

အဲ့ဒီနားက ေစ်းသည္ေတြ ဆိုက္ကား ဆရာေတြရဲ႕ အေျပာအရဆို အဲ႔ဒါမ်ိဳးေတြ အဲ့ဒီ ကမ္းနား တစ္ေလ်ွာက္ အမ်ားႀကီးပဲတဲ့ သူတို႔ အုပ္စုထဲက ကေလးေလး တစ္ေယာက္ဆို က်မေရွ႕မွာပဲ ေကာ္ဗူးကို ရႈလိုက္ က်န္လက္ တစ္ဘက္နဲ႔ ေဆးေပါ႕လိပ္ကို ဖြာလိုက္ လုပ္ေနရင္း က်မကို ေျပာပါတယ္။

ဆရာမ သားကို ေခၚသြား ပါလား တဲ့

ေသခ်ာပါတယ္ အဲ့ဒီ ကေလးက ၁၀ႏွစ္ မေက်ာ္ေသး ပါဘူး

က်မက ခုခ်က္ခ်င္း ေခၚသြားဖို႔က မျဖစ္နိုင္ေသးဘူးေလ

ခုလက္ရွိ က်မ ေစာင့္ေရွာက္ ထားတဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ type ခ်င္းမတူဘူး၊ ပီးေတာ့ အဲ့ဒီ ကေလး တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ပဲ အဲ့ဒီ ေနရာက ကေလးေတြ အားလံုး အတြက္ က်မ စဥ္းစား ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လာေခၚမွာေပါ့လို႔ ေျပာေတာ့

တကယ္ေနာ္တဲ့

ဘယ္ႏွစ္ရက္ ေစာင့္ရမလဲတဲ့ ျပီးေတာ႕က်မ ျပန္ခါနီး သူထပ္ေျပာတယ္။

ဆရာမ မညာနဲ႔ ေနာ္တဲ့

သူ႔ အမူ အရာနဲ႔ သူ႔စကားသံ က်မ စိတ္ထဲမွာ ေဖ်ာက္မရပါဘူး

ပုသိမ္သူ ပုသိမ္သား အေပါင္းတို႔

လူဆိုးေတြ အလံုး အရင္းနဲ႔ ထြက္ေပၚ လာမွာကို လစ္လ်ဴ မရႈၾကပါနဲ႔

မီးေရာင္စံု ထိန္လင္းၿပီး ဧည့္သည္လာရင္ မျဖစ္မေန လိုက္ပို႔ ၾကတဲ့ ပုသိမ္ရဲ႕အထင္ကရ ေရေပၚေစ်း ေအာက္တည့္တည့္က ဂလိုင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ေနရာမွာ အဲ့ဒီ ကေလးေတြ အလံုးအရင္း ရွိေနပါတယ္။

sex ဆိုတာ အဲ့ဒီ ေနရာမွာ ထမင္းစား ေရေသာက္ပါပဲ။

မည္သူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ ကမွ စိတ္မဝင္စားဖူး ဆိုရင္ေတာင္ က်မ သူတို႔ကိုု စဥ္းစားေနပါၿပီ။

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မရရေအာင္ က်မသြားေခၚမွာပါ။

သူတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ လိုအပ္တာေတြ ျဖည့္ဆည္းၿပီးရင္ ေခၚမွာပါ။

ဆရာမ မညာဘူး ဆိုေပမဲ့ နဲနဲေလးေတာ႕ၾကာမွာေပါ့။

တာဝန္ရွိသူမ်ားရဲ႕ ပံ့ပိုးမႈ ရခဲ့ရင္ေတာ့ ျမန္နိုင္ ပါတယ္။

ဆရာမ မညာပါဘူးကြယ္။

Ngwekyawl Sin

From : Ngwekyawl Sin

Originally published at - https://www.facebook.com/ngwekyawl.sin?ref=br_rs

Read More »

Wednesday, April 26, 2017

သမီးငယ္ေလးရ့ဲ အမွန္တရားအတြက္ ေရွ႕ဆက္ေနတဲ့ အေမ




မႏ ၱေလး၊ ဧၿပီ ၂၃ – အခ်ိန္က ည ၁၂းဝ၀ နာရီ တိတိ ရွိၿပီ။ သမီးငယ္က အေပါ့ သြားခ်င္လို႔ သမီးကို ေနာက္ေဖး လိုက္ပို႔တယ္။ သမီးငယ္ကို အေပါ့ သြားဖို႔ ေဘာင္းဘီကို ခြ်တ္ေပးတဲ့ အခ်ိန္မွာ မေထြးရီ တစ္ေယာက္ ထိတ္ထိတ္ ပ်ာပ်ာ ျဖစ္ သြားၿပီ။ ႐ုတ္တရက္ ဆိုသလို သမီးငယ္ကို ဘယ္လို ျဖစ္တာ လဲလို႔ ေမးျမန္းရင္း ျမင္လိုက္ ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက မေထြးရီ ရင္အစံုကို နာက်င္ သြားေစတယ္။

‘႐ုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ႐ူးမတတ္ပါပဲ၊  မ်က္လံုးလဲ ျပာထြက္သြားတယ္၊ ဘယ္လို မွန္းကို မသိ ဘူး၊ ေျပာကိုေျပာမျပႏိုင္ပါဘူး”လို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္က အျဖစ္ကို အသက္ ၃၈ ႏွစ္ အ ရြယ္ မေထြးရီက ေျပာတယ္။

သမီးငယ္ရဲ႕ မိန္းကေလး အဂၤ ါတစ္ဝိုက္မွာ ေရာင္ရမ္းၿပီး ေသြးအခ်ိဳ႕ထြက္ေနတာ၊ ေသြးျခည္ ဥနတာေတြကိုျမင္ လိုက္ရတဲ့ခဏ အတြင္းမွာပဲ စိုးရိမ္စိတ္ေတြက ငယ္ထိပ္ေရာက္သြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္တာလဲဆိုတာ သမီး ကို ေခ်ာ့ၿပီးေမးမွ သိလိုက္ရတာက မေထြးရီ ရင္ကို ပိုၿပီးပူေလာင္သြားေစခဲ့ရတယ္။

အသိမၾကြယ္ေသးတဲ့ အသက္ေလးႏွစ္သာရွိေသးတဲ့ မေထြးရီရဲ႕သမီးေလးဟာ ကေလးေတြ ေခၚေခၚေနတဲ့ ဘႀကီးဆိုသူေၾကာင့္ အခုလို ျဖစ္ခဲ့ရတယ္လို႔ သိရတယ္။ ဘႀကီးဆိုသူက သူ႕ရဲ႕ အ ဂၤ ါနဲ႔ ပြတ္ေၾကာင္း၊ လက္နဲ႔ထိုးသြင္းေၾကာင္း မိခင္ကို ေျပာျပတယ္။

အစကေတာ့ ကေလးစကားကို မယံုၾကည္ခဲ့ဘူး။ ကေလးက တစ္ခါမွ မေတြ႕ၾကံဳဖူးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာေနတာရယ္၊ သမီးေလး နာက်င္ေနတာေတြရယ္ဟာ လိမ္ေနတာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။

‘ဒါနဲ႔ သမီးက ဘာလို႔မေအာ္လဲလို႔ ေမးေတာ့၊ သမီးပါးစပ္ကို တိပ္နဲ႔ ကပ္ထားတာလို႔ ေျပာတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ေမေမတို႔ကို ဘာလို႔ အစက မေျပာလဲလို႔ေမးေတာ့ သမီးေျပာရင္ ဘႀကီးက ေမေမတို႔ကို သတ္မွာေပါ့တဲ့၊ ေမေမတို႔ေသ မွာ စိုးလို႔ မေျပာခဲ့တာတဲ့၊ ရင္ထဲမွ မြန္းက်ပ္သြားတာပဲ” လို႔ စကားေျပာေနရင္း မေထြးရီ အသံေတြ တိမ္ဝင္သြားတယ္။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၅ ရက္မွာ ကေလးငယ္ မုဒိမ္းက်င့္ခံခဲ့ရၿပီး ေနာက္ ရက္ ည ၁၂းဝ၀ နာရီမွ သည္အျဖစ္အပ်က္ေတြကို သိရခဲ့တယ္။ သိသိခ်င္း ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိ၊ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ငိုပဲငိုေနမိတယ္။

တစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ ဗဟုသုတလည္း နည္းတဲ့ မေထြးရီတို႔ဟာ အိမ္မွာပဲ ကေလးကို ဒဏ္ေၾကေဆးလိမ္းေပးတာနဲ႔ က်ိတ္ၿပီး ကုသေပးခဲ့တယ္။

ဘႀကီးဆိုသူက မေထြးရီတို႔ေနထိုင္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက သံဃာတစ္ပါး ျဖစ္တယ္။ အသက္ ၄၆ ႏွစ္။ ေငြရွိတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္တယ္လို႔ သိရတယ္။



မေျပာရဲခဲ့

မေထြးရီသိၿပီး သံုးရက္ေလာက္အၾကာမွာ ကေလးက အေပါ့သြားတိုင္း တဆတ္ဆတ္တုန္ေအာင္ နာက်င္ေနမႈခံစားေနရတာကို မၾကည့္ရက္ခဲ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ အနီးနားက ေဆးခန္းကို သြားျပခဲ့တယ္။ ေဆးခန္းကို ေရာက္ေတာ့ သမီးေလးရဲ႕ အ ျဖစ္မွန္ကို မေျပာရဲခဲ့ဘူး။ ကေလးရဲ႕ အဂၤ ါက ဘာနဲ႔ ခိုက္မိတာလဲ မသိ ဘူးလို႔ ဆရာ ဝန္ကို လိမ္ၿပီးေျပာခဲ့တယ္။

“ေနာက္ဆံုးေတြးလိုက္တာက သမီးေလးအရြယ္ေရာက္လို႔ ေက်ာင္းေနရင္ လူတကာ လက္ညႇိဳးထိုးကဲ့ရဲ႕ခံရမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဒါက သာမန္လူမဟုတ္ဘူး၊ သကၤန္းဝတ္ ဘုန္းႀကီးျဖစ္ေန ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကို အၾကည္ညိဳ မဲ့မွာစိုးလို႔ ေဆးကုေတာ့ လိမ္ၿပီး ကုတယ္”လို႔ မေထြးရီက ရွင္းျပတယ္။

သူ လိမ္ညာခဲ့ေပမဲ့ ကေလးကို စစ္ ေဆး လိုက္တဲ့အခါမွာဆရာဝန္က အျဖစ္အပ်က္အလံုးစံုကို သိသြားပါတယ္။ မႈခင္းနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အတြက္ ကုသေပးလို႔ မရေၾကာင္း ဆရာဝန္က ရွင္းျပတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာကိုပါ လမ္းညႊန္ေပးခဲ့ တယ္။

“ကြ်န္မရဲ႕ ႏွစ္ဝမ္းကြဲ ေယာက္မကဆိုရင္ ကြ်န္မေန႔တိုင္းငိုတာျမင္ေတာ့ လာေမးတယ္၊ သူကပဲ ဘႀကီးက တဏွာ႐ူးေၾကာင္း၊ အျပာကားေတြ ၾကည့္ေၾကာင္း ေျပာၿပီး အမႈကို ခ်က္ခ်င္း မဖြင့္ဖို႔ လာေျပာတယ္၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာတည္းၿပီး အမႈဖြင့္ေတာ့ မေကာင္းဘူး၊ အိမ္ငွား အ ရင္ရွာ၊ အိမ္ငွားရရင္ သူကိုယ္တိုင္ သက္ေသလိုက္ေပးမယ္လို႔ေျပာတယ္၊ ကိုယ္ကလဲ ယံုၾကည္မိတာေပါ့” လို႔ မေထြးရီက ေျပာတယ္။

မေထြးရီတို႔ မိသားစုဟာ သူ႕သမီးေလး ဘဝကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ ဘႀကီးဆိုတဲ့ ဘုန္းႀကီးေန ထိုင္တဲ့ေက်ာင္းမွာ အဖီဆြဲၿပီးေနရတယ္။ ကံၾကမၼာကိုက မေထြးရီ အေပၚမွာ ရက္စက္လြန္းတယ္လို႔ဆိုရမလားပဲ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ မေနခင္က မေထြးရီတို႔ ေအာင္ေျမသာစံၿမိဳ႕နယ္၊ အုတ္စက္ရပ္ကြက္က ညီမျဖစ္သူရဲ႕ ျခံဝင္းအလြတ္မွာ အိမ္ေဆာက္ေနၾကတယ္။

ေရႊဘိုဇာတိျဖစ္တဲ့ မေထြးရီဟာ ညီမျဖစ္ သူက အိမ္ေဆြးတဲ့အထိ ေနႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာတဲ့အတြက္ ပါလာတဲ့ေငြနဲ႔ ညီမျဖစ္သူ ျခံဝင္းထဲ မွာ အိမ္ကို ခိုင္ခိုင္ မာမာေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာ ေျမေဈးေတြတက္လာေတာ့ အိမ္ဝိုင္း ေရာင္းေတာ့မွာျဖစ္လို႔ မေထြးရီ ေဆာက္ထားတဲ့အိမ္ကို ဖ်က္ယူသြားဖို႔ အိမ္ကေန အၿပီး ထြက္ေပးဖို႔ ေျပာလာတယ္။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ

မေထြးရီက ဘယ္လိုပဲေတာင္းပန္ခဲ့ ေပမဲ့ ညီမျဖစ္သူက ခ်က္ခ်င္းထြက္ေပးဖို႔ ေျပာဆိုလာတာေၾကာင့္ အနီးနားက ဘုန္း ႀကီးေက်ာင္းမွာ ခဏေနဖို႔ ခြင့္ပန္ၿပီး ေနခဲ့ ၾကတယ္။ မေထြးရီရဲ႕ အမ်ိဳးသားက သည္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ လမ္းခင္း တာေတြ၊ ေက်ာင္းေဆာက္တဲ့ အခါ ကူညီေပး တာေတြရွိခဲ့တဲ့ အတြက္ ေက်ာင္း ထိုင္ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ရင္းႏွီးတယ္။ ႏွစ္လ ေလာက္သာ ေနမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဘုန္းႀကီးကလည္း ခြင့္ျပဳတယ္။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ေနထိုင္တာ တစ္လနဲ႔ သံုးရက္ အၾကာမွာ အခုလို အျဖစ္ ဆိုးေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ ၾကံဳေတြ႔ ခဲ့ရတယ္။

မေထြးရီက “ကိုယ့္ပါးကို ႐ိုက္ၿပီးငိုတာ၊ ထမင္းလဲမစားဘူး၊ စားလို႔လဲမဝင္ဘူး၊ အၿမဲလိုလို ငိုတယ္၊ အ႐ူးမႀကီးက်ေနတာပဲ”လို႔ သူ႕ သမီး ေလးအေၾကာင္းကို ျပန္ ေျပာရင္းက်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ ရင္းေျပာျပန္တယ္။

သာသနာေတာ္အတြက္၊ သမီးေလး အရွက္အတြက္ အမွန္တရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး အမႈမဖြင့္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ သည္လိုဆံုးျဖတ္ခဲ့ၿပီး ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳး စားေနတဲ့ မေထြးရီတို႔ကို ဘႀကီးရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြက စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ေပးခဲ့တယ္။

ေငြေၾကးျပည့္စံုတဲ့ ဘႀကီးဘက္က မ်က္ႏွာလိုက္ အႀကိဳက္ေဆာင္ေပးတဲ့လူ ေတြကလည္း အမ်ားသား။ သမီးအႀကီးမေလးကို က်ဴရွင္ပို႔ၿပီး အျပန္ကေလးေတြ ေသာက္ဖို႔ လက္ဖက္ရည္ ဝင္ဝယ္တဲ့ မေထြးရီကို ဘႀကီးရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြက ေစာင္းခ်ိတ္ေျပာဆိုတာခံရတယ္။ သူတို႔က မေထြးရီဟာ ေငြလိုခ်င္လို႔ ကေလးက မုဒိမ္းက်င့္မခံရဘဲ ခံရတယ္ဆိုၿပီး ေျပာၾကတယ္။ အဲသည္လို ၾကားလိုက္တာနဲ႔ မေထြးရီစိတ္ထဲမွာ ပူေလာင္မႈ ေဒါသေတြ ထြက္သြားတယ္။

‘အဲဒီေန႔ကဆိုေလ ရွက္လိုက္တာ၊ လူမွန္းသူမွန္းမသိေအာင္ကို ဆိုင္ကယ္ေမာင္းလာလိုက္တာ၊ စိတ္ကလဲ လြတ္သြားၿပီေလ၊ ဘယ္လိုလုပ္ အိမ္ေရာက္ သြားမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး” လို႔ မေထြးရီက ေျပာတယ္။

သမီးေလး အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ ၾကံဳခဲ့တာကို တစ္သက္လံုးရင္ထဲမွာ မ်ိဳသိပ္သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေပမဲ့ သည္လိုေတြ ၾကားလိုက္ရေတာ့ မခံခ်င္စိတ္ေတြ၊ မိခင္ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ သတိၱေတြ ေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။

မေထြးရီက ‘သူတို႔ကပဲ ေစာ္ကားတယ္၊ သူ တို႔ကပဲေျပာရတယ္ဆိုၿပီး အမႈဖြင့္ဖို႔ အမ်ိဳးသားနဲ႔ တိုင္ပင္တယ္” လို႔ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္ရင္း ေျပာတယ္။



အမွန္တရားရွိတယ္

အခင္းျဖစ္ၿပီး ရွစ္ရက္အၾကာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၃ ရက္မွာ အမွတ္ (၁) ရဲစခန္းမွာ အမႈဖြင့္ဖို႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္။ အမႈစဖြင့္ဖို႔ ရဲစခန္းအတြင္း ေရာက္ေန စဥ္မွာပဲ ဘႀကီးဆိုသူ က ဖုန္းဆက္ၿပီးေခၚၿပီး ေက်ေအးေပးဖို႔ ေတာင္း ဆို တယ္။

‘အရွင္ဘုရား႐ိုက္လို႔ ေျခသလံုးကြဲတယ္၊ ေခါင္းကြဲတယ္ဆိုရင္ မေျပာလိုပါ ဘူး၊ ဒါႀကီးက ဘယ္လိုမွ ေက်ေအးေပးလို႔မရပါဘူး”လို႔ မေထြးရီက ေျပာတယ္။

မေထြးရီရဲ႕ အမ်ိဳးသားျဖစ္သူက မေထြးရီထက္ စာရင္ ႐ိုးအ,တယ္။ မိခင္လည္းျဖစ္ ၊ သြက္လည္းသြက္တဲ့ မေထြးရီက သမီးအတြက္ ဘာမဆို ရင္ဆိုင္ဖို႔ အသင့္ ရွိေနတယ္။ သူ႕ရဲ႕အားကိုးရာက ဥပေဒမွာ အမွန္တရားရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားတာပဲ ျဖစ္တယ္။

‘ဥပေဒအေၾကာင္းေတာ့ နားမလည္ ဘူး၊ ဥပေဒမွာ အမွန္တရားရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္၊ ကြ်န္မသမီးေလးက တကယ္ နစ္နာသြားခဲ့တာေလ”လို႔ မေထြးရီက ဆို ပါတယ္။

ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ ရက္မွာ သူတို႔ေနထိုင္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြင္းမွာပဲ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီး၊ ဘႀကီးလို႔ေခၚတဲ့ ဘုန္းႀကီး၊ မေထြးရီတို႔ မိသားစုတို႔ကို ရဲ တပ္ဖြဲ႔ ဝင္ေတြက တံခါးပိတ္ ၿပီး စစ္ေဆးတယ္။ က်ဴးလြန္ ခံရသူ ကေလးကို အရင္ ေမးတဲ့ အခါ ကေလးက မေျပာရဲတဲ့ အတြက္ ရဲတပ္ဖြဲ႔က တာဝန္ရွိသူ တစ္ေယာက္ က တရားခံ ဘယ္သူလဲ ဆိုတာကို တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ လက္ညႇိဳး ထိုးေမးခဲ့တယ္။

တျခားသူေတြကိုေတာ့ ေခါင္းခါယမ္းခဲ့ၿပီး ဘႀကီးဆိုသူ အလွည့္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေခါင္းညိတ္ျပခဲ့တယ္။ အမႈဖြင့္ၿပီး မၾကာခင္မွာေတာ့ သည့္ထက္ အျဖစ္ဆိုး တာကို ထပ္သိ လာခဲ့ရတယ္။ အဲဒါက ကေလးငယ္ကို သဘာဝ ကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ျပစ္ မႈ က်ဴးလြ န္ခဲ့တယ္ ဆိုတာကိုပါပဲ။ 

က်ဴးလြန္ခံ ရသူ ကေလးငယ္က မိခင္ကို မေျပာရဲ ခဲ့တာကို သူ အရမ္း ခင္တြယ္ရတဲ့ မငယ္ေလးဆို သူေမးမွ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္စင္ ထပ္မံ ေျပာျပ ခဲ့တယ္။

မေထြးရီက “ကေလးပါးစပ္က နာတာ ကို ႐ိုး႐ိုးအပူကန္လို႔နာတာလို႔ ထင္ခဲ့တာ၊ မုန္႔ေကြ်းေတာ့ ပါးစပ္ကနာတယ္တဲ့၊ လည္ေခ်ာင္းနာ ေပ်ာက္ေဆးေတာင္ ဝယ္တိုက္ခဲ့ရေသးတယ္၊ သူတအားခ်စ္တဲ့ မငယ္ေလးက ေမးမွ ဒိုင္းဒိုင္း ဆို အကုန္ေျပာျပတာ”လို႔ ေျပာရင္းအသံေတြ တိမ္ဝင္သြားျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ မ်က္ရည္ေတြလည္း က်လာတယ္။

ေငြေၾကးခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ မေထြးရီတို႔မိသားစုအတြက္ ဥပေဒပါအမွန္တရားကို လြယ္လင့္ တကူ မရရွိခဲ့ပါဘူး။ သမီးေလးက်န္းမာေရးအတြက္ အမႈဖြင့္ၿပီး ေဆးကုသဖို႔ ေဆာင္ရြက္ရာမွာ အခက္အခဲေတြ ရွိခဲ့တယ္။

ၾကန္႔ၾကာေနရ

“ရဲစခန္းကိုသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အစက ေတာ့ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးပဲ၊ ေနာက္ပိုင္းက် အဖ်ား႐ွဴး လာတယ္၊ ေဆးကုသခြင့္ရဖို႔ ေဆးစာသြားယူတာ စခန္းမွဴးမရွိလို႔၊ လူႀကီးလမ္းေၾကာင္းပါ သြားလို႔နဲ႔ တစ္ေနကုန္ထိုင္ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ရက္ေတြရွိတယ္”လို႔ မေထြးရီက သူၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရပံုကို ေျပာတယ္။

အမႈဖြင့္ၿပီး ငါးရက္ေလာက္ေနမွ ေဆးစာရတယ္။ အမႈဖြင့္တာလည္းေနာက္က်၊ ေဆးစာရတာလည္းေနာက္က်ေတာ့ မႈခင္းဆရာဝန္စစ္ ေဆးဖို႔လည္း ေနာက္က်သြားတယ္။

‘အခင္းျဖစ္ၿပီး ၁၀ ရက္ေလာက္ၾကာသြားတယ္၊ ကေလးက ဒဏ္ရာေတာ့ က်န္ေသးတာေပါ့၊ မႈခင္းဆရာဝန္ႀကီးက ရက္တ အားေနာက္က်လို႔ ကြ်န္မတို႔ကို ဆူေသးတယ္”လို႔ မေထြးရီ က ေျပာတယ္။

သမီးအတြက္ ေမးရင္းျမန္းရင္းနဲ႔ ပထမဆံုး သြားျပခဲ့တဲ့ ေဆးခန္းက လမ္းညႊန္မႈနဲ႔ သက္ေသအေထာက္အထား ခိုင္ လံုဖို႔ ဘႀကီးဆို သူေျပာစကားေတြကို အသံဖမ္းခဲ့တယ္။ အသံဖမ္းခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ဘႀကီးဆိုသူက သူက်ဴးလြန္ေၾကာင္း ဝန္ခံခ်က္ေတြပါတယ္။ အသံဖိုင္က သည္အ တိုင္းထားလို႔ တစ္ေန႔ေပ်ာက္ သြားရင္ အခက္အခဲ ၾကံဳႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ေကာ္ပီေတြလည္း ကူးထားတယ္။

မေထြးရီမွန္းထားတဲ့အတိုင္း အသံဖိုင္ ပါတဲ့ ဖုန္းဟာ မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါ တဲ့ ေဆြမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ ေပ်ာက္သြား ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္။

‘ေနရတာကလဲ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ထဲ မွာ၊ ေယာက္မႏွစ္ဝမ္းကြဲကလဲ သူတို႔ဘက္ ကဆို ေတာ့ ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ေကာ္ပီကူးထားလိုက္တာ၊ ဒါေပမဲ့ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉ ရက္ ေန႔ လယ္ ပိုင္းမွာ  ေပ်ာက္သြားတာ” လို႔ မေထြးရီက ေျပာတယ္။

ဘႀကီးရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြက လိုခ်င္တဲ့ ေငြေၾကးေပးမယ္၊ အမႈေက်ေအးေပးဖို႔ေျပာၿပီး လာညႇိ တာရွိသလို သာသနာညႇိဳးႏြမ္းေစမႈနဲ႔ တရားစြဲမယ္လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ေျပာတာလည္း ရွိခဲ့တယ္။ သူတို႔ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာအမွန္တရားကို ယံု ၾကည္ တဲ့အတြက္ မေထြးရီတစ္ေယာက္ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရင္ဆိုင္ခဲ့တယ္။

‘ကားတစ္စီး၊ တိုက္တစ္လံုး၊ တစ္ ဘဝလံုး ခ်မ္းသာေအာင္ေပးမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကြ်န္မ လက္သင့္မခံႏိုင္ဘူး၊ ကြ်န္မလိုခ်င္တာက အမွန္တရားပဲ” လို႔ မေထြးရီက ဆိုတယ္။

တရား႐ံုးမွာ

အမွန္တရားကိုသာ ယံုၾကည္ထားတဲ့ မေထြးရီအတြက္ တရားရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ မွာလည္း အခက္အခဲေတြရွိခဲ့ျပန္တယ္။ တရား႐ံုး ကိုေရာက္လို႔ ဘယ္ကိုသြားၿပီး ဘာလုပ္ရမလဲ မသိခဲ့ဘူး။ မသိလို႔ ေမးျမန္း ျပန္ရင္ အဆူ အ ေငါက္က ခံရေသးတယ္။ ႐ံုးခ်ိန္းက ဘယ္အခ်ိန္လဲမသိရလို႔ တစ္ေနကုန္ ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ရက္ေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။

အခက္အခဲဆံုးက ေရွ႕ေန မငွားရမ္းႏိုင္ တာပါပဲ။ ကေလးသူငယ္ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က တာဝန္ရွိသူခ်ိတ္ ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ ေရွ႕ ေန တစ္ဦးရွိခဲ့တယ္။ သည္ေရွ႕ေနက အမႈတြဲကူးဖို႔၊ ပါဝါတင္ဖို႔ ေငြက်ပ္ ၅၀,ဝ၀ဝ ေတာင္းတာ ကိုပင္ ျပည့္ ျပည့္ဝ၀မေပးႏိုင္ခဲ့။ ျခစ္ကုတ္ၿပီးစုထားတဲ့ေငြ က်ပ္ ၄၀,ဝ၀ဝ ကိုေပးခဲ့ၿပီး က်န္တာ ေနာက္မွေပးဖို႔  ေျပာခဲ့ရတယ္။

‘ေငြေပးလိုက္လို႔ စားဝတ္ေနေရး ခက္ခဲသြားတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေရွ႕ေနကမွ ဥပေဒနားလည္တာဆိုေတာ့ အရဲစြန္႔ၿပီး ေပးလိုက္တယ္၊ တကယ္ပဲ အဲဒီရက္ေတြက ဆန္ျပဳတ္ပဲေသာက္ခဲ့ရတယ္” လို႔ မေထြးရီက ေျပာပါတယ္။

သူ႕ဘက္ကလိုက္ေပးတဲ့ေရွ႕ေနဆိုသူဥပေဒအရာရွိကမဝင္ခိုင္းလို႔လို႔ေျပာၿပီး အျပန္လွန္ေမးခြန္းထုတ္တာ၊ ေမးျမန္းတာေတြမလုပ္ဘူးလို႔ မေထြးရီက ေျပာပါတယ္။အဲဒါေတြအျပင္ တရားရင္မဆိုင္ခင္ကသမီးေလးကို ေဆးစစ္ခ်က္ ေအာင္တယ္လို႔သိထားတဲ့အသိက တရား႐ံုးေရာက္တဲ့အခါတလြဲစီ ျဖစ္ကုန္တယ္။

‘ကေလးသူငယ္ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ရဲတပ္ဖြဲ႕က ဆရာမႀကီးကေျပာေတာ့ ေဆးစာ ေအာင္တယ္၊ ကိုယ္က စင္ ေပၚကလူ စိတ္ ေအး ေအးထားလို႔ ေျပာတယ္၊ ဒါေပမဲ့ တရား႐ံုး မွာ ဆရာဝန္ထြက္ဆိုသြားတာက ကေလးအဂၤ ါ က ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတာင္မရွိဘူးလို႔ ထြက္ဆိုသြားတယ္” လို႔ မေထြးရီက ဆိုပါတယ္။

တစ္ခါတေလမွာ ေရဝယ္ေသာက္ဖို႔ ပိုက္ဆံေတာင္မရွိဘဲ ႐ံုးခ်ိန္းသြားခဲ့ရတဲ့ ရက္ေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။ အလုပ္က အ ဆင္မေျပ၊ ဘုန္း ႀကီး ေက်ာင္းထဲမွာလည္း ဆက္မေနဖို႔ ေမာင္းထုတ္ခံရတယ္။ သည္လိုနဲ႔ သူ႕မွာရွိတဲ့ ေရခဲ ေသတၱာကို ေရာင္းၿပီး ရတဲ့ေငြနဲ႔ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းနဲ႔ေဝးတဲ့ ေနရာမွာ အိမ္ငွားေနတယ္။

ဘုန္းႀကီးရဲ႕ေဆြမ်ိဳးေတြက ေနာက္ ေျပာင္းတဲ့ရပ္ကြက္အထိကို လိုက္ၿပီးရန္ရွာတာ၊ ေစာင္း ေျမာင္းေျပာဆိုတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲသည္ ရပ္ကြက္မွာလည္း အဆင္မေျပျဖစ္လာတယ္။

သည္လိုကေလးကို ရပ္ကြက္ထဲက သူေတြက အထင္ေသးတဲ့အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္တာ၊ သမီးေလးနဲ႔ သူတို႔ကေလးေတြကို မကစားဖို႔ ေျပာဆိုတာေတြ ရွိလာ တယ္။ သမီးေလးအားငယ္မွာ ၊ စိတ္ဓာတ္ က်မွာစိုးလို႔ ကေလးကို မေထြးရီ အလုပ္သြားတိုင္း ေခၚသြားတယ္။ အလုပ္မသြားတဲ့ရက္ဆိုရင္ အိမ္ထဲမွာပဲ ေနၾကတယ္။

ရတဲ့ အလုပ္နဲ႔ ေငြရွာ

မေထြးရီက အဝတ္ေလွ်ာ္၊ စက္ခ်ဳပ္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တယ္။ တစ္ခါ တစ္ရံ အမ်ိဳးသမီး ခရီးသည္ကို ဆိုင္ကယ္ တကၠစီ လိုက္ပို႔ တာလည္း လုပ္တယ္။ သည္ အလုပ္ နဲ႔တင္သမီးႀကီးနဲ႔ သား အလတ္ ေက်ာင္းစရိတ္၊ သမီးငယ္ ေဆးကုသ စရိတ္ေတြ ေခြ်တာၿပီး သံုးစြဲေန ရတယ္။ သူ႔ရဲ့ အမ်ိဳးသား ကလည္း က်ပန္း အလုပ္ လုပ္တာ ျဖစ္လို႔ ေငြေၾကး မေခ်ာင္ လည္ဘူး။

တစ္ေန႔မွာ အဝတ္ေလွ်ာ္ရင္း  ေနာက္ထပ္ အလုပ္သစ္ တစ္ခုလုပ္ဖို႔ စပ္မိတယ္။ ေနာက္ထပ္ အလုပ္ တစ္ခုက သူ႔အတြက္ လက္ရွိ ၾကံဳေန ရတဲ့ အခက္ အခဲေတြကို ေျပာင္းလဲလာ ေစလိမ့္မယ္လို႔ မထင္မိ ခဲ့ဘူး။ သူက Man-dalay Journalism School မွာ အခ်ိန္ပိုင္း အေနနဲ႔ သန္႔ရွင္းေရး ဝင္လုပ္ ခဲ့တယ္။

သူက အလုပ္ၿပီး တာနဲ႔ တျခား အလုပ္ေတြ ရမွာျဖစ္တဲ့ အတြက္ သည္ေနရာဟာ ဘာလုပ္ တဲ့ေနရာလဲ ဆိုတာ မစပ္စု ခဲ့မိဘူး။ ႐ံုးခ်ိန္း ရွိတဲ့ တစ္ေန႔မွာ Mandalay Journalism School မွာ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ဖို႔ ေနာက္က် သြားတယ္။ အဲသည္မွာတင္ ဘာေၾကာင့္ ေနာက္က်ရတဲ့ အေၾကာင္းကို ရွင္းျပရင္း မီဒီယာ အခ်ိတ္အဆက္ေတြ ရလာ ခဲ့တယ္။

အမႈအတြက္ အမိန္႔ခ်ခါနီးအခ်ိန္မွာ မီဒီယာနဲ႔ဆက္သြယ္မိၿပီး အကူအညီေတာင္းခဲ့တယ္။ တရား ႐ံုး ကို အမႈၾကားနာဖို႔ မီဒီ ယာအခ်ိဳ႕လိုက္ လာတဲ့ေန႔က ေလွ်ာက္လဲ ခ်က္ဖတ္ရမယ့္ေန႔ျဖစ္တယ္။ အဲသည္ေန႔ က ေလွ်ာက္ခ်က္ မဖတ္ ျဖစ္ဘူး။

မေထြးရီတို႔ အမႈရင္ဆိုင္စဥ္က ပုဒ္မ ၃၇၆/ ၅၁၁ ၾကံစည္မႈနဲ႔သာ စြဲခ်က္တင္ခံရ တယ္လို႔ သိရတယ္။ ၾကံစည္မႈနဲ႔သာ အမိန္႔ခ်မယ္ဆိုရင္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ဆႏၵျပ ဖို႔အထိ ျပဳလုပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားတယ္။

‘ဒါဆို ကေလးက ေသသြားမွ မုဒိမ္းမႈေျမာက္မွာလားလို႔ေတာင္ ေမးလိုက္မိေသးတယ္” လို႔ မေထြးရီက ဆိုတယ္။

ေနာက္ပိုင္းမွာ မီဒီယာေတြ ႐ံုးေတာ္ကို လိုက္လာမွ သည္အမႈက ခ႐ိုင္တရား ႐ံုးမွာ အ မိန္႔ မခ်ျဖစ္ေသးဘဲ တိုင္းတရား႐ံုးအထိ အမႈတြဲကိုတင္လိုက္တယ္။ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ေၾကာင္း ထင္ရွားတဲ့ ပုဒ္မ ၃၇၆ မုဒိမ္းမႈ ေျပာင္းလဲသြားတယ္လို႔ သိရ တယ္။

လက္ရွိအေျခအေနမွာေတာ့ ျပစ္မႈက်ဴး လြန္ေၾကာင္း ထင္ရွားတဲ့ပုဒ္မနဲ႔ စြဲခ်က္တင္ထားတဲ့အတြက္ ဘုန္းႀကီးဘက္က ေရွ႕ေနက ေနျပည္ေတာ္အထိ အမႈတြဲတင္ထားတယ္လို႔ သိရတယ္။ အမႈက တစ္ႏွစ္ ေက်ာ္ၾကာလာေပမဲ့ မၿပီးျပတ္ေသးပါဘူး။

ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္တဲ့ေနရာက ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ အဆင္မေျပေတာ့ အိုင္အင္န္ဂ်ီအို အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္တဲ့ ေဝါဗီြရွင္ကို အကူအညီေတာင္းခဲ့တယ္။

ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ေဝါဗြီရွင္ရဲ႕ စီမံခ်က္နယ္ေျမထဲမွာပါေနတဲ့အတြက္ အကူအညီရခဲ့တယ္။ ေဝါဗြီရွင္အဖြဲ႕အစည္းက ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းတဲ့ေနရာကို အိမ္ငွားရမ္းေပးခဲ့တယ္။

သူ႕သမီးေလးဘဝမွာ အမည္းစက္ျဖစ္ သြားေစခဲ့တဲ့အတြက္ မေထြးရီက သူ႕ေဆြမ်ိဳးေတြကိုလည္း နာၾကည္းခ်က္နဲ႔ အဆက္အသြယ္လည္း မလုပ္ခဲ့ဘူး။ သား သမီးသံုးေယာက္လံုး ပညာ တတ္ေတြ ျဖစ္ေစဖို႔ သူ႕မွာလုပ္စရာေတြ က်န္ေနေသးတယ္။

သူ႕ရဲ႕ ကေလးေတြကို သူ႔လို အသိပညာနည္းပါးတဲ့သူမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အဓိကက ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္ခံရတဲ့သမီးငယ္ေလးဘဝကို ပိုၿပီးပညာ တတ္ျဖစ္ေစ ခ်င္တယ္။ ကေလးေတြ ပညာတတ္ႀကီးေတြ ျဖစ္ေအာင္ သူ႐ုန္းကန္ေန ဦးမွာပါ။

‘ပညာတတ္မွ သူၾကံဳခဲ့ရတာေတြကို အမွားအမွန္ခြဲဲျခားႏိုင္မယ္၊ ပညာတတ္မွ အ ရာရာကို ရင္ဆိုင္ရဲမွာေလ”လို႔ မေထြးရီက ေျပာတယ္။

From : ကုမုျဒာဂ်ာနယ္ by အိမို႔မို႔ခိုင္

Originally published at - http://www.kumudranews.com

Read More »

Thursday, April 13, 2017

အစိုးရႏွင့္ တပ္မေတာ္ၾကားက နိုင္ငံေရး အၾကပ္တည္းႏွင့္ KNU ၏ ရည္မွန္းခ်က္




ကရင္ အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU) ရဲ႕ ၁၆ ႀကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဂရက္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သေဘာထား အေျပာင္း အလဲ မရွိဘဲ လက္ရွိ သြားေနတဲ့ နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ လမ္းေၾကာင္း အတိုင္းသာ ဆက္လက္ၿပီး ႀကိဳးပမ္း လုပ္ေဆာင္ သြားၾကဖို႔ ဆုံးျဖတ္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

မဟာဗ်ဴဟာအရ မွန္ကန္တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အံ့ၾသ ေလာက္စရာ အေၾကာင္းမရွိသလို ေစာဒက တက္စရာလည္း အေၾကာင္းမရွိပါ။

သို႔ေသာ္ ကရင္ အမ်ိဳးသား မ်ားရဲ႕ နိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ေရာက္ဖို႔ အတြက္ ကေတာ့ တာဝန္ရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ဒီမဟာဗ်ဴဟာကို လက္ေတြ႔မွာ ဘယ္ေလာက္ အေကာင္ အထည္ ေဖာ္နိုင္မလဲ ဆိုတဲ့ အေပၚမွာအမ်ားႀကီး မူတည္ပါတယ္။ စားပြဲဝိုင္းေပၚမွာ နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြး ခြင့္ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ပန္းတိုင္ မဟုတ္ပါ။ ပန္းတိုင္ကို တက္လွမ္းနိုင္ဖို႔ လမ္းရဲ႕ အစသာ ျဖစ္ပါတယ္။

မၾကာေသးမွီက ကရင္ျပည္နယ္ ဘားအံနဲ႕ KNU ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ ျဖစ္တဲ့ ေလးဝါး တို႔မွာ Union Peace Dialogue Joint Committee (UPDJC ) က အတည္ မျပဳထားေသးတဲ့ Framework for Political Dialogue နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ မူေဘာင္အေပၚမွာ အေျခခံၿပီး က်ေနာ္တို႔က ကရင္အမ်ိဳးသားအဆင့္ နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြကို က်င္းပခဲ့ပါတယ္။

နိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ အေရးၿပီး နက္နဲသိမ္ေမြ႕တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို တမ်ိဳးသားလုံးရဲ႕ ကိုယ္စား ေျပာဆို ေဆြးေႏြးရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မေရမရာတဲ့ မူေဘာင္အတြင္းမွာေတာ့ မလုပ္သင့္ပါ။ Nation Building ကိစၥမ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္ နိုင္ငံေရးအရတာဝန္ယူမႈ တာဝန္ခံမႈအျပည့္အဝလည္း ရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

တဖက္မွာလည္း တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြ အားလုံးက တနိုင္ငံလုံး ပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္ (Nationwide Ceasefire Agreement – NCA) ကို လက္မွတ္ ေရးထိုးနိုင္ေသးတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လက္မွတ္ထိုးၿပီးအဖြဲ႕ ၈ ဖြဲ႕နဲ႕ပဲ ဒီနိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲဆိုင္ရာ မူေဘာင္တခုလုံးကို အၿပီးသတ္ေရးဆြဲ သတ္မွတ္ဖို႔ဆိုတာ ကလည္းမျဖစ္သင့္ပါ။

က်န္ရွိေနေသးတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ပါဝင္လာနိုင္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ထားေပးရဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ အစမွာမေကာင္းရာကေန အေႏွာင္းမွာလည္း မေသခ်ာမေရရာျဖစ္လာရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ လက္ရွိၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ႕ပဲ ကိုယ့္ႀကိဳးကြင္း ကိုယ္ျပန္စြပ္ေနသူေတြလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါဟာ NCA အတြက္ညွိႏွိုင္းေဆြးေႏြးခဲ့စဥ္ ကတည္းက အားလုံးရဲ႕သေဘာတူညီမႈနဲ႕ ပါဝင္လက္မွတ္ ေရးထိုးနိုင္မႈကို ပီပီျပင္ျပင္ အေကာင္ အထည္မေဖာ္နိုင္ခဲ့လို႔ျဖစ္တယ္။

အဲဒီလို အေကာင္အထည္ မေဖာ္နိုင္ခဲ့တာဟာ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈနဲ႕ ဟိုတစုကိုခ်န္ခဲ့၊ ဒီတစုကိုခြဲထုတ္ လုပ္တတ္တဲ့ ေပၚလစီေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ေရွ႕ေနာက္ မညီဘဲ အင္အားသုံး အနိုင္က်င့္တဲ့ မူဝါဒေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

အမ်ိဳးသားအဆင့္ နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြကိုလည္း NCA လက္မွတ္ထိုးထားၿပီးျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသား နယ္ေျမေဒသေတြမွာ အစုံအလင္ မက်င္းပနိုင္ေသးတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး အေရးႀကီးတာက အဲဒီလို အမ်ိဳးသားအဆင့္ နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပနိုင္ဖို႔ကို တပ္မေတာ္က သေဘာမတူျခင္း၊ ကန႔္သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားျခင္း ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလို ကန႔္သတ္တယ္ဆိုတာလည္း တပ္မေတာ္က NCA ကိုလိုလားတာထက္ သူ႕ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူေဘာင္ ၆ ခ်က္ကိုပိုၿပီး တစိုက္မတ္မတ္ လိုက္နာအေကာင္ အထည္ေဖာ္ေဆာင္႐ြက္ ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

NCA နဲ႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူ

ယေန႕အထိ က်ေနာ္တို႔ ေတ့ေတ့ဆိုင္ဆိုင္ မေမးရေသးတဲ့ ေမးခြန္းတခုကေတာ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုင္ရာမူ ၆ ခ်က္နဲ႕ NCA ကေတာင္းဆိုျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ ထပ္တူတိုက္ဆိုင္မႈ မရွိတဲ့အခါမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က သူတို႔ရဲ႕မူ ၆ ခ်က္ကို အေသစြဲကိုင္ၿပီး NCA ပါသေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို ခ်ိဳးေဖာက္မွာလား ဆိုတဲ့ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တဆင့္ အေျခခံက်တဲ့ ေမးခြန္းကိုေမးရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္က NCA ကိုလက္မွတ္ထိုးတဲ့အထဲမွာ ပါဝင္ေနတယ္ ဆိုေပမယ့္ NCA ထဲမွာပါတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားနဲ႕ တပ္မေတာ္ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူ ၆ ခ်က္ဟာ ကိုက္ညီမႈ သဟဇာတျဖစ္မႈရွိရဲ႕လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါဘဲ။

NCA ထဲမွာက နိုင္ငံေရးလမ္းျပ မူေဘာင္ကို သေဘာတူညီမႈ ရယူၿပီးေရးဆြဲျပ႒ာန္းမယ္။ ၿပီးရင္ နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမယ္၊ ၿပီးရင္ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံမွာ သေဘာတူညီမႈရေအာင္လုပ္မယ္။ ရလာတဲ့သေဘာတူညီမႈေတြကို လြတ္ေတာ္မွာ တင္သြင္းၿပီး အတည္ျပဳခ်က္ ရယူမယ္လို႔ပါရွိပါတယ္။ လြတ္ေတာ္မွာ အတည္ျပဳခ်က္ ရယူၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး စာခ်ဳပ္ဟာ ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာတည္တဲ့ သေဘာတူညီမႈ စာခ်ဳပ္တခု ျဖစ္လာရမယ္ဆိုတာပါဘဲ။

ဒီေတာ့ နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားရဲ႕ရလဒ္ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံရဲ႕ ရလဒ္ေတြအရ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔ လိုအပ္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔ လိုအပ္လာမယ္ ဆိုရင္ တပ္မေတာ္အေနနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူ ၆ ခ်က္ကို အေသစြဲကိုင္လို႔ မရေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။

အဲ့ဒီေတာ့ လက္ရွိတပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထားနဲ႕ စစ္ေရး၊ နိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ NCA အေပၚမွာ ေလးေလးနက္နက္ သေဘာထားမႈမရွိဘဲ NCA နဲ႕ နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားရဲ႕ ရလဒ္ကိုလည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ရွိမေနဘူး ဆိုတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

စစ္ေရးအရ ဆိုရင္လည္း NCA လက္မွတ္ထိုး ထားၿပီးတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားရဲ႕ နယ္ေျမ ေတြမွာ စစ္တပ္ရဲ႕ ေရွ႕တန္း တပ္စခန္းေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ဖိဳ႕ မရွိတဲ့အျပင္၊ အဲဒီတပ္စခန္းေတြကို စားနပ္ရိကၡာနဲ႕ ေဆးဝါး စစ္လက္နက္ ပစၥည္းေတြ ပို႔ဖို႔ဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဆီကို အေၾကာင္းၾကားလာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

NCA ထဲမွာ သူ႕နယ္၊ ကိုယ့္နယ္ ျဖတ္သန္းသြားလာတဲ့ အခါမွာ ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားၿပီး ညွိႏွိုင္းမႈေတြ လုပ္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ အေၾကာင္းျပန္ၾကားတဲ့ အခါမ်ိဳးက်ရင္ က်ေနာ္တို႔တပ္ေတြ က်ေနာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို အျပစ္တင္ တိုင္တမ္းစာေတြ အႀကိမ္ေပါင္း ရာႏွင့္ခ်ီ ပို႔ခဲ့ပါတယ္။

ဒါဟာ အေသးအမႊား ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြပဲလို႔ ယူဆစရာ အေၾကာင္းရွိေပမယ့္ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ လက္ရွိသြားေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာထားတဲ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထားကို ထင္ဟပ္ေပၚလြင္ေစတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ၿပီး ေနာင္ဆက္လက္ တက္လွမ္းရမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ယုံၾကည့္နိုင္ဖို႔ ပိုမိုခက္ခဲလာေစပါတယ္။

တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ တဖက္တည္းက ခ်ည့္ပဲ ယုံၾကည္ေနလို႔ မၿပီးပါဘူး။ အားလုံးက ဒီေပၚမွာ ယုံၾကည္မႈ ရွိလာနိုင္ဖို႔လိုပါတယ္။ ေျမျပင္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ပကတိ အေျခအေနေတြေပၚမွာ စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။

KNU ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သႏၷိ႒ာန္နဲ႕ လက္ေတြ႔ အေျခအေန

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ KNU အေနနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလားတယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔အတြက္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ နိုင္ငံေရး ျပႆနာေတြကို နိုင္ငံေရးနည္းနဲ႕ စားပြဲဝိုင္းေပၚမွာ ေျဖရွင္းဖို႔ စိတ္အားထက္သန္သလို သႏၷိ႒ာန္လည္း ခ်ထားၿပီး ျဖစ္တယ္။ KNU ရဲ႕ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၅ ႀကိမ္နဲ႕ ၁၆ ႀကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဂရက္ေတြက ျပတ္ျပတ္သားသား ခ်မွတ္ထားခဲ့တဲ့ လမ္းစဥ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီလမ္းစဥ္ ဒီမူအေပၚမွာ ေရွ႕ဆက္ ဘယ္လိုသြားလို႔ ရမလဲ ဘယ္ေလာက္အထိ ခရီးေပါက္မလဲ၊ မေပါက္ဘူးလဲ ဆိုတာကေတာ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႕ NLD ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရသစ္ရဲ႕ သေဘာထားအေပၚမွာ အမ်ားႀကီး မူတည္ေနပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ KNU ရဲ႕ ၁၅ ႀကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဂရက္က ခ်မွတ္ထားတဲ့ စစ္ပြဲေတြ ရပ္နိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားမယ္ နိုင္ငံေရး ျပသနာကို နိုင္ငံေရးနည္းနဲ႕ စားပြဲဝိုင္းေပၚမွာ အေျဖရွာၾကမယ္ ဆိုတဲ့ မူကမွန္ပါတယ္။

လတ္တေလာက်င္းပ ၿပီးစီးခဲ့တဲ့ KNU ရဲ႕ကြန္ဂရက္ကလည္း အဲဒီမူအတိုင္းပဲ ဆက္သြားဖို႔ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျပာင္းအလဲ ရွိရင္ေတာင္မွ က်ေနာ္တို႔ ဒီမူကိုေျပာင္းဖို႔မလိုပါဘူး။

ေျပာင္းလည္း ေျပာင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

သို႔ေသာ္ ဒီမူအေပၚမွာ ဘယ္လို ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီး ျမန္ျမန္သြားမယ္၊ မသြားဘူးဆိုတာေတြကို က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေဆြးေႏြးေဖာ္ ေဆြးေႏြးဖက္ေတြရဲ႕ လက္ေတြ႕လုပ္ရပ္နဲ႕ စိတ္သေဘာထားေတြအေပၚမွာ ခ်င့္ခ်ိန္ ဆုံးျဖတ္ သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္စဥ္တေလွ်ာက္လုံးမွာ စနစ္တက်နဲ႕ အျပန္အလွန္ ေလးစားတန္ဖိုးထားမႈ ရွိဖို႔ကေတာ့ အေရး အႀကီးဆုံးပါ။

စစ္ေရးျဖစ္ေစ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ေစ ကရင္ျပည္သူလူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈလိုအပ္

KNU အေနနဲ႕ ျပတ္သားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ ရွိဖို႔လိုအပ္သလို နိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ မိမိအဖြဲ႕ အစည္းရဲ႕ မူအေပၚမွာ ရပ္တည္ၿပီး လိမၼာပါးနပ္စြာ ေဆြးေႏြးနိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းလည္း ရွိရမွာျဖစ္ပါတယ္။ တမ်ိဳးသားလုံးရဲ႕ အေရးျဖစ္တဲ့ အတြက္ လက္ေတြ႕ပကတိ အေျခအေနေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္သုံးသပ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ကရင္ျပည္သူ လူထုတရပ္လုံးရဲ႕ ရပ္တည္မႈ နားလည္မႈ ေထာက္ခံအားေပးမႈေတြ ရဖို႔အတြက္လည္း ႀကိဳးစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ကရင္တမ်ိဳးသားလုံး အဖိနိပ္ခံဘဝက လြတ္ေျမာက္ၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးသား ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ကို ရရွိဖို႔နိုင္ငံေရး စစ္ေရး က႑ေတြမွာ ဦးေဆာင္မႈေပးၿပီး လက္နက္ကွိင္ ေတာ္လွန္ေရး ဆင္ႏြဲေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းတခု ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကရင္ အမ်ိဳးသားထု တရပ္လုံးရဲ႕ အားေပး ေထာက္ခံမႈကို ရရွိဖို႔ကလည္း အလြန္အေရးႀကီး ပါတယ္။ အဲဒီလိုအားေပး ေထာက္ခံမႈ ရမွလည္းပဲ ကရင္အမ်ိဳးသားထု တရပ္လုံးရဲ႕ နိုင္ငံေရးပန္းတိုင္ ေရာက္ရွိေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ ေပးနိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘဝတူ တိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ မဟာမိတ္ အခန္းက႑

တိုင္းရင္းသား မဟာမိတ္အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈကလည္း အဓိကက်ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရးနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ အတြက္ တိုက္ပြဲဝင္တယ္ ဆိုေပမယ့္ တသီးတျခားကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္စိုင္း လုပ္လို႔မျဖစ္ဘူး ဆိုတာလည္း အားလုံးအသိပါ။ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုထဲမွာ အမ်ိဳးသားတန္းတူေရးကို အေျခခံၿပီး အားလုံး အတူတကြ ေပါင္းစည္းေနထိုင္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလမ္းကို အတူတူ ေလွ်ာက္မွျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

တစုတဖြဲ႕၊ တစိတ္တပိုင္းပဲ သြားၿပီးေရွ႕ကို ကြၽံလို႔မရပါဘူး။ အခုျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားရဲ႕ ေရွ႕မတိုးသာ ေနာက္မဆုတ္သာ နိုင္ငံေရး အေျခအေနကလည္း ဒီအေျခခံအေၾကာင္းတရားကို ေဖာ္ျပေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

NCA ကို တခ်ိဳ႕တဝက္ပဲ လက္မွတ္ထိုးမယ္၊ က်န္တဲ့ အဖြဲ႕ေတြက ေနာက္မွလိုက္ခဲ့ပါ၊ အဆင္သင့္ ျဖစ္တဲ့အခါထိုးပါ ဆိုတာမ်ိဳးက ေျပာတာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ သဘာဝမက်သလို မညီၫြတ္မႈနဲ႕ တကြဲတျပား ျဖစ္မႈကို ဦးတည္ တြန္းပို႔ေနတဲ့ သေဘာထားေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႕ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း ေဒသေတြမွာ ယခုလက္ရွိ ျဖစ္ေနတဲ့ တိုက္ပြဲေတြ၊ ပဋိပကၡ ေတြဟာ၊ ဒီတခ်ိဳ႕ အဖြဲ႕ေတြထိုး၊ တခ်ိဳ႕ေတာ့ မထိုးနဲ႕ဆိုတဲ့ တနိုင္ငံလုံးအတိုင္း အတာမဟုတ္တဲ့ တနိုင္ငံလုံး ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ စာခ်ဳပ္ (NCA) လုပ္ငန္းစဥ္ရဲ႕ ရလဒ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာက်ေနာ္တို႔ အတြက္ သင္ခန္းစာ တခုလို႔ မွတ္ယူၿပီး က်ေနာ္တို႔ အဖိႏွိပ္ခံ ဘဝတူတ ိုင္းရင္းသားမ်ား အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈနဲ႕ စည္းလုံးမႈကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ဖို႔ို ႀကိဳးစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။

NLD အစိုးရသစ္ တက္လာၿပီးေနာက္ အေျခအေန

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ အၿပီးမွာေတာ့ လူထုက တခဲနက္ေ႐ြးခ်ယ္ တင္ျမႇောက္လိုက္တဲ့ NLD အစိုးရသစ္ တက္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ကာလေတြမွာလည္း တိုက္ပြဲေတြ ေလွ်ာ့နည္းသြားျခင္းမရွိဘဲ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ တိုက္ပြဲေတြ ပိုျပင္းထန္လာခဲ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္။

တပ္မေတာ္အေနနဲ႕ကလည္း NLD အစိုးရလက္ထက္က်မွ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေလွ်ာ့နည္းသြားတယ္ ဆိုတာ ျဖစ္ေစခ်င္ပုံ မရပါဘူး။ တနည္းအားျဖင့္လည္း တပ္မေတာ္အေနနဲ႕ သူလုပ္စရာရွိတာကို သူ႕ဟာသူ ဆက္လုပ္ေနတဲ့ သေဘာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ လူထုကေ႐ြးခ်ယ္ တင္ျမႇောက္လိုက္တဲ့ အရပ္သားအစိုးရ အာဏာရရွိလာခဲ့တယ္ ဆိုေပမယ့္ စစ္တပ္က သေဘာမတူဘူးဆိုရင္ ၿငိမ္းခ်မ္ေရးရဖို႔ မျဖစ္နိုင္ဘူးဆိုတာကို သိသာထင္ရွားေအာင္ ျပသလိုက္တာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ NLD အစိုးရအေနနဲ႕ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္း အမ်ိဳးသားျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ မူႏွစ္ခုနဲ႕ တၿပိဳင္တည္း သြားဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တဖက္မွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဟာ တပ္မေတာ္ကို မေဝဖန္ဘဲ စည္း႐ုံးနားခ်ရင္ရနိုင္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ေနပုံရပါတယ္။

ဒါက အရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း သူရဦးေ႐ႊမန္းနဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရးကေန တဆင့္အျပန္ အလွန္ယုံၾကည္မႈ တည္ေဆာက္နိုင္ခဲ့တဲ့ အေတြ႕ အႀကဳံေပၚမွာ အေျခခံပါတယ္။ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာမွာလည္း သူနဲ႕တပ္မေတာ္ၾကား တည္ေဆာက္ရမယ့္ ကိစၥလို႔ အဓိကထား ျမင္ေနတာလည္းသိသာထင္ရွားပါတယ္။

ဥပမာအားျဖင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပဋိပကၡနဲ႕ ပတ္သက္လို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရခိုင္ျပည္နယ္နဲ႕ ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္း ေဒသေတြမွာ ျဖစ္ေနတဲ့တိုက္ပြဲ ကိစၥေတြမွာပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနနဲ႕ သူ႕သေဘာထားကို ေဖာ္ျပတာ၊ တပ္မေတာ္ကိုလူသိ ရွင္ၾကားေဝဖန္တာ ေထာက္ျပတာ၊ ေတာင္းဆိုတာေတြ တခုမွမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာ NLD အစိုးရ အေနနဲ႕ တပ္မေတာ္ကို အခ်ိဳသပ္စည္း႐ုံးဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာလို႔ ယူဆရေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာ အထိ ေအာင္ျမင္မႈ ရွိနိုင္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ ေျပာဖို႔ခက္ေနပါေသးတယ္။

အျခား တဖက္မွာကလည္း ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ တပ္မေတာ္ဘက္က အစိုးရနဲ႕ စိတ္ သေဘာထား တထပ္တည္းက်တယ္လို႔ ‘တြင္တြင္’ ေျပာေနခဲ့တာပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးႀကီး မင္းေအာင္လွိုင္ ကိုယ္တိုင္က တပ္မေတာ္ အေနနဲ႕ အစိုးရရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ သူတိုရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမူ ၆ ခ်က္နဲ႕ အညီ ပါဝင္သြားမယ္လို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ တပ္မေတာ္နဲ႕ အစိုးရဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ တခုလုံးအေပၚမွာ တကယ္ပဲ သေဘာထားခ်င္း တိုက္ဆိုင္မႈ ရွိ-မရွိကို သုံးသပ္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ NCA အေပၚမွာထားတဲ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထား၊ ေျမက္ပိုင္း ေဒသမွာ ျဖစ္တဲ့ စစ္ေရးပဋိပကၡေတြ အေပၚမွာထားတဲ့ သူတို႔သေဘာထားေတြ ဘယ္အတိုင္း အတာအထိ တူညီေနမႈရွိသလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ သဲသဲကြဲကြဲမသိရေသးပါ။

ေရွ႕ဆက္ရန္သာရွိ

KNU အေနနဲ႕ ကရင္အမ်ိဳးသားထု တရပ္လုံးကို နိုင္ငံေရးႀကိဳးပမ္းမႈမွာ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ဦးေဆာင္ ဦး႐ြက္ေပးေနရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုလက္ရွိ သြားေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းေၾကာင္းကို တစိုက္မတ္မတ္ ဆက္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။၁၆ ႀကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဂရက္က ေ႐ြးေကာက္ တင္ျမႇောက္လိုက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ဆက္လက္ၿပီး ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ကို တာဝန္ယူ တာဝန္ခံၾကရမွာ ျဖစ္သလို အဖြဲ႕အစည္း တခုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အေနနဲ႕ သာမက အမ်ိဳးသားေရး တာဝန္ႀကီးတရပ္ အေနနဲ႕ တမ်ိဳးသားလုံးရဲ႕ ပါဝင္မႈ ရရွိဖို႔လည္း ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နည္းနာနဲ႕ ခ်ဥ္းကပ္ပုံ ခ်ဥ္းကပ္နည္း အပိုင္းမွာေတာ့ ပိုမို၍ စနစ္က်ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္နိုင္ဖို႔က ေသေရး ရွင္ေရးတမွ် ေရးႀကီးပါတယ္။

တိုင္းျပည္ရဲ႕ နိုင္ငံေရး ျပႆနာေတြကို နိုင္ငံေရးစားပြဲဝိုင္းေပၚမွာ ေျဖရွင္းခြင့္ ရရင္ၿပီးေရာ ဆိုၿပီး လြယ္လြယ္ ေကာက္ခ်က္ခ်တာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ပါ။ NCA ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို တပ္မေတာ္ဘက္ကေရာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕ အစည္းမ်ားကပါ ကတိတည္စြာနဲ႕ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႔လိုပါတယ္။ တဖက္ဖက္က မိမိတို႔ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ရမယ့္ အပိုင္းကို ပ်က္ကြက္တာတို႔၊ တာဝန္ခံမႈနဲ႕ တာဝန္ယူမႈ အပိုင္းမွာ အားနည္းေနတာမ်ိဳးတို႔ ဆိုရင္လည္း ျပင္ဆင္ဖို႔လိုအပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တနိုင္ငံလုံး ပစ္ခတ္တိုက္ခတ္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ ေရးထိုးရာမွာ ပါဝင္သင့္ ပါဝင္ထိုက္ေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အားလုံးရဲ႕ ပါဝင္နိုင္မႈကို မိမိတို႔ ကရင္အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU) ရဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရပ္တည္လာခဲ့တဲ့ ဘဝတူ တိုင္းရင္းသားမ်ားနဲ႕ မဟာမိတ္ ဆက္ဆံေရးမူကို ျပန္လည္ အသက္သြင္းဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာလည္း သူတို႔ရဲ႕ပါဝင္မႈ သာမက အဓိပၸာယ္ရွိေသာ ကိုယ္စားျပဳမႈလည္း ရရွိဖို႔အေရးႀကီး ပါတယ္။ တနိုင္ငံလုံးၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္နိုင္ဖို႔ အတြက္အားလုံး ပါဝင္နိုင္မႈရဲ႕ အားအင္နဲ႕ အေရာက္လွမ္းနိုင္မွ လိုရာပန္းတိုင္ကို အတူတကြ ေရာက္ရွိနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ။

(ေစာကပီ သည္ Salween Institute for Public Policy (www.salweeninstitute.org) ကို ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီးလ က္ရွိအခ်ိန္တြင္ ၎အဖြဲ႕၏ ဒါရိုက္တာလည္း ျဖစ္သည္။)

From : ဧရာဝတီ by ေစာကပီ

Originally published at - https://burma.irrawaddy.com/opinion/viewpoint/2017/04/13/133464.html

Read More »

Thursday, April 06, 2017

နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို အစိုးရ လ်စ္လ်ဴရႈ ထားသလား


၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက ျမင္ကြင္း တစ္ခု / ဧရာဝတီ


ယခင္ စစ္အစိုးရ လက္ထက္ ကတည္းက အက်ဥ္းေထာင္မ်ား အတြင္း အက်ဥ္းက် ေနဆဲႏွင့္ အမႈ ရင္ဆိုင္ ေနရၿပီး အခ်ဳပ္ က်ေနသည့္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား စုစုေပါင္း ၃၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနရာ လက္ရွိ အစိုးရက ၎တို႔ လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ လ်စ္လ်ဴရႈ ထားသည္ဟု နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေဟာင္းမ်ား အဖြဲ႔က ေျပာဆိုသည္။

နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ေဟာင္းမ်ား အဖြဲ႕ ဦးေဆာင္ ေကာ္မတီဝင္ ဦးထြန္းၾကည္က “ေထာင္ထဲမွာ စစ္အစိုးရ လက္ထက္ ကတည္းက အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ နိုင္/က်ဥ္းက ၁၀၀ နီးပါး ရွိပါတယ္။ တရား႐ုံးမွာ အမႈ ရင္ဆိုင္ေနဆဲ အခ်ဳပ္က် အက်ဥ္းသား က ၂၀၀ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေပါင္းလိုက္ရင္ ၃၀၀ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ အခု အစိုးရ လက္ ထက္မွာ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြက ပိုမ်ား လာပါတယ္”ဟု ေျပာသည္။

ဆက္လက္ၿပီး “နိုင္/က်ဥ္းေတြက အသက္ ၅၀၊ ၆၀ ေက်ာ္ေတြ။ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈကလည္း အားနည္း တယ္။ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕က သူေတြဆို ေထာင္ဝင္စာလည္း အဆင္မေျပဘူး။ လူ႕အခြင့္အေရးလည္း ခ်ိဳးေဖာက္ခံရ တယ္။ အင္းစိန္ေထာင္ဆိုရင္ အနည္းဆုံးက အက်ဥ္းသားဦးေရ ၃၀၀၀ ၊ အမ်ားဆုံးက ၅၀၀၀ ပဲ ရွိရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ အခု ၁၃၀၀၀ ေက်ာ္သြားေတာ့ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ပါေတာ့” ဟုလည္း ဆိုသည္။

ဦးထြန္းၾကည္ ေျပာသည့္ ၁၀၀ ဝန္းက်င္ အက်ဥ္းက် ဦးေရသည္ ယခင္ စစ္အစိုးရ လက္ထက္ကတည္းက ေဖာက္ခြဲမႈ ၊ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္သည္ဟု ဆိုကာ မတရားအသင္း ဆက္သြယ္မႈတို႔ျဖင့္ ေထာင္ က်ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။

အခ်ဳပ္က် တရားရင္ဆိုင္ေနရဆဲ ၂၀၀ ေက်ာ္တြင္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္သည္ ဟု ယူဆကာ တရားစြဲဆို ခံထားရသူမ်ားအျပင္ လယ္သမားမ်ား၊ သိမ္းဆည္းခံ လယ္ယာေျမမ်ား ျပန္လည္ ရရွိေရး ဆႏၵျပ သူမ်ား၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းကို ဆႏၵျပၾကသူမ်ား၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ NLD ပါတီဝင္မ်ားကို လူမႈ ကြန္ရက္ တြင္ ေဝဖန္သျဖင့္ ဆက္သြယ္ေရး ဥပေဒပုဒ္မ ၆၆ (ဃ) ျဖင့္ တရားစြဲခံထားရသူမ်ား ပါဝင္သည္ဟု သိရ သည္။

နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (AAPP) ကလည္း ၎၏ စာရင္းတြင္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္း သား ၂၉၂ ဦး ရွိသည္ဟု သတင္းထုတ္ျပန္ထားသည္။

ထို႔ျပင္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ တလတည္းတြင္ပင္ နိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ပုဒ္မမ်ားျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံရသူ ၉၂ ဦး ရွိၿပီး တိုင္းရင္းသားအမ်ားစု ပါဝင္ေၾကာင္း၊ ထိုအခ်က္မ်ားမွာ အစိုးရႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားအၾကား ေဆာင္႐ြက္ေနသည့္ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးကို ထိခိုက္ေၾကာင္း AAPP က ၎၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ဆို ထားသည္။

နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးရန္ အဓိက သက္ဆိုင္သည္မွာ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီးဌာနျဖစ္ၿပီး ထိုဌာနသည္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၏ လက္ေအာက္တြင္ ရွိသျဖင့္ တပ္မေတာ္တြင္လည္း တာဝန္ရွိသည္ဟု ဦးထြန္းၾကည္ က ေျပာ သည္။

“သမၼတႀကီး ဦးထင္ေက်ာ္၊ နိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံတို႔က နိုင္/က်ဥ္းပါ။ နိုင္/က်ဥ္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါကို အက်ဥ္းသားေတြနဲ႕ ပတ္သက္လို႔ အသံတိတ္ေနတာက တိုင္းျပည္ ဂုဏ္သိကၡာ ကို ထိခိုက္တယ္။ ဒီလူေတြကို ေလးစားတန္ဖိုးထားဖို႔ လိုပါတယ္”ဟု ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ျပည္ထဲေရး အေနျဖင့္ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္းက နိုင္ငံေတာ္သမၼတ ႏွင့္ နိုင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံတို႔ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ဟုဆိုကာ အက်ဥ္းသား ၁၀၀ ေက်ာ္ လႊတ္ေပးခဲ့ရာတြင္ နာမည္စာရင္းမ်ား ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကား ျခင္း မရွိသျဖင့္ နိုင္/က်ဥ္း မည္မွ် ပါဝင္သည္ကို မသိရေၾကာင္း ေျပာသည္။

နိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စစ္အစိုးရကို အတိုက္အခံအျဖစ္ ရပ္တည္စဥ္ နိုင္ငံေရး သမားမ်ားအား အက်ဥ္းခ်ျခင္းကို အစဥ္တစိုက္ ကန႔္ကြက္ ေျပာဆိုခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ လႊတ္ေတာ္တြင္း ေ႐ြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္ ၄၉၀ ေက်ာ္အနက္ ၁၂၀ ခန႔္မွာ နိုင္/က်ဥ္းေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ၿပီး အစိုးရအဖြဲ႕အတြင္း ဝန္ႀကီးမ်ား၊အဖြဲ႕ဝင္ အခ်ိဳ႕မွာလည္း နိုင္/က်ဥ္းေဟာင္းမ်ား ျဖစ္သည္။

ယခင္ သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္က နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား စိစစ္ေရး ေကာ္မတီတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည့္ ရွမ္း တိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးစိုင္းၫြန႔္လြင္က “အစိုးရက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ေထာင္ထဲမွာ က်န္ေနတယ္ဆိုတာ နားလည္ဖို႔ လိုတယ္။ ဒီေန႕ထိ ဘာမွ မလုပ္နိုင္ ေသးဘူး” ဟု ဆိုသည္။

နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား စိစစ္ေရးေကာ္မတီကို သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္လက္ထက္က ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး တပ္မေတာ္ အရာရွိမ်ား၊ အစိုးရ တာဝန္ရွိသူမ်ားအျပင္ နိုင္ငံေရးပါတီကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း နိုင္ငံေရး သမားမ်ား ပါဝင္သည္။

အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း နိုင္ငံေရးျဖင့္ အက်ဥ္းက်သဴမ်ားကို ယခင္ စစ္အစိုးရေခတ္က နိုင္ငံေရးပုဒ္မျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ အျခားပုဒ္မမ်ားျဖင့္ ေထာင္ခ်ထားသျဖင့္ ထိုေကာ္မတီဝင္မ်ားက စိစစ္ၿပီး သမၼတထံ တင္ျပကာ သမၼတက လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ေပးၿပီး ရာႏွင့္ခ်ီသည့္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို လႊတ္ေပးခဲ့သည္။

ဦးစိုင္းၫြန႔္လြင္က ထိုေကာ္မတီႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစိုးရထံ စုံစမ္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေသခ်ာေရရာသည့္ အေျဖကို မရရွိခဲ့ပါဟု ဧရာဝတီကို ေျပာသည္။

ဆက္လက္ၿပီး ဦးစိုင္းၫြန႔္လြင္က “နိုင္/က်ဥ္းစိစစ္ေရး ေကာ္မတီက ဖ်က္လည္း မဖ်က္ဘူး။ ဒါက အစိုးရေပၚမွာ မူတည္ တယ္။ အစိုးရဆႏၵ ေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္။ ဒါကို မႀကိဳက္လို႔လား၊ ဘာလို႔လားေပါ့။ သူတို႔ကိုပဲ ေမးလို႔ရ မယ္”ဟု ေျပာ သည္။

နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား အပါအဝင္ ယခင္ စစ္အစိုးရ အတိုက္အခံ နိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားက မည္သူမဆို လြတ္လပ္မႈ၊ တရားမွ်တမႈ၊ တန္းတူညီမွ်မႈ၊ လူ႕အခြင့္အေရးႏွင့္ တိုင္းရင္းသားအားလုံး ပါဝင္သည့္ နိုင္ငံသား အခြင့္ အေရး တို႔အတြက္ တိုက္ရိုက္ျဖစ္ေစ သြယ္ဝိုက္၍ ျဖစ္ေစ လႈပ္ရွားေဆာင္႐ြက္ အားေပးကူညီျခင္း၊ ပူးေပါင္း ႀကံစည္ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ နိုင္ငံေရး ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ျပစ္မႈ ျဖစ္ေစ ၊ တရားမ ေၾကာင္းအရ ျဖစ္ေစ ဖမ္းဆီး ၊ ထိန္းသိမ္း၊ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရသူမ်ားကို နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဟု သတ္မွတ္ေၾကာင္း ၂၀၁၄ ခုႏွစ္က ထုတ္ျပန္ထားသည္။

၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ နိုဝင္ဘာလ ၁၄ ရက္က ရခိုင္အမ်ိဳးသားပါတီ (ANP) မွ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေဖသန္းက နိုင္ငံေရးျပစ္မႈ ႏွင့္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေဝါဟာရကို အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုရန္ ရွိ၊ မရွိ ေမးျမန္းရာ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန က မရွိေၾကာင္း ျပန္လည္ ေျပာဆိုခဲ့သည္။

စစ္အစိုးရ လက္ထက္က ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မရွိေၾကာင္း၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက် ေနသူ မ်ားသာ ရွိေၾကာင္း ထုတ္ေျပာခဲ့ၿပီး သမၼတဦးသိန္းစိန္လက္ထက္က နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဟု ေခၚေဝၚၿပီး လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္မ်ား ေပးခဲ့ေသာ္လည္း နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ဟူသည္မွာ မည္သူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သတ္မွတ္ခ်က္ကိုမူ နိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ယေန႕အထိ အသိမွတ္ျပဳထားျခင္း မရွိေသးေပ။

နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား အဖြဲ႕အေနျဖင့္ နိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံ ထံသို႔ နိုင္/က်ဥ္းမ်ား လႊတ္ေပးရန္ ၂ႀကိမ္ စာပို႔ ေတာင္းဆိုထားေသာ္လည္း အစိုးရဘက္က တစုံတရာ အေၾကာင္းျပန္ၾကားျခင္း မရွိဟု သိရသည္။

From : ဧရာဝတီ by နန္းလြင္ႏွင္းပြင့္

Originally published at - https://burma.irrawaddy.com

Read More »